ALESSANDRA
Hindi ko matitigan nang maigi si Tristan habang magkaharapan kami. Nandito kami sa isang coffee shop. Matapos akong umiyak sa bisig niya ay inaya niya akong magkape para mahimasmasan ang nararamdaman ko.
“Ano’ng nangyari, bakit ka umiiyak?” Lakas loob na tanong ni Tristan. Napatingin ako sa kanya. Tinitimbang ko ang sarili ko kung sasabihin sa kanya ang nangyari. Ayoko kasing isali pa siya kung anong meron sa amin ni Philippe.
“It’s okay kung ayaw mong sabihin. I am so sorry for being so insensitive.”
Hinging paumahin niya sa akin. Bahagya akong ngumiti sa kanya. Ibubuka ko na sana ang labi ko nang mag-ring ang cellphone ko. Kinuha ko iyon sa loob ng bag ko. Nang tingnan ko ang screen ay ang pangalan ni Philippe ang bumungad. Tinatawagan niya ako. In-off ko ang cellpho
