Ang unang pumasok sa isipan ni Blair ay ang pananakit ng buong katawan. Animo’y binangga
siya ng ten-wheeler trak. Ang sumunod naman ay ang malakas na tinig na tumatawag sa
kaniyang pangalan.
“Blair! God! Blair, open your eyes!”
Isa itong sigaw na puno ng takot. Na para bang sa isang iglap ay guguho ang mundo ng taong ito
kung hindi imumulat ni Blair ang kaniyang mga mata.
‘Wait. Is this Roman calling for me?’
Kahit kailan, hindi pa narinig ni Blair na sumigaw ng ganito si Roman. Ngayon lang niya ito
narinig na parang takot na takot.
Ilang sandali pa, sinubukan na niyang imulat ang mga mata. Mahirap, pero ginawa niya ang
makakayang maibukas ang mga ito. Waring lumulutang ang paligid, kasabay ng lasang bakal ng
dugo sa kaniyang bibig.
“Blair, sweetheart, tumingin ka sa’kin. Plea
