Handa na sana muli si Roman na angkinin si Blair, subalit naputol ang sandali nang tumunog ang
cellphone na nandoon sa lamesang malapit sa higaan. Mabilis niya itong kinuha at tinignan ang
screen.
“It’s Peters,” seryoso niyang banggit, kasabay nito ang pagkawala ng lambing sa kaniyang
ekspresyon.
Bumangon paupo si Blair, hawak-hawak ang kumot sa kaniyang dibdib. Sa pagbabago ng awra
ni Roman, naramdaman ni Blair ang panlalamig ng paligid. Samantalang tahimik lang si Roman
na pinapakinggan ang report ni Peters muli sa kabilang linya.
“Sigurado ka ba?” matalim na tanong ni Roman matapos ang ilang sandali. “Osige. I-email mo
sa akin ngayon. Blair and I would watch it.”
Pagkababa ng tawag, ilang segundo lang siyang nanatiling nakatayo ro’n, mahigpit ang panga,
parang pilit pinapakal
