CHAPTER THIRTY TWO - THE SUPERLATIVE VERSION OF TRUTH “W-what do you mean?” “Nang araw na iyan. I remember myself eating a lot after ng improntu painting number ko. Tapos bigla akong naihi pero hindi ko mahanap ang CR kaya kung saan-saan ako napunta. At nakita ko ang room na ‘yan! Anak ng banana cake, Makoy! Nasa Ocassus Museum of Contemporary Arts ang hinahanap natin!” Nanlaki ang mga mata niya habang sinasabi iyon. “Damn! So, it’s damn right under our noses.” bigla itong nainis. “Ninang Glenda knows this but she didn’t even give us a clue.” “Because it is a game, Makoy. Nakalimutan mo na ba?” Muli itong napamura ng mahina. “We should go there right now.” sabi nito bago siya tiningnan. “I mean, only me and Irvin. Hindi ka kasama because you’re not doing well yet.” “Hindi maaa

