Chapter 36:
Kaniyang tinapon ang sarili’t tumalukbong. Pagod na siyang magkunwari. Humugot siya ng hangin bago niya ito binuga. Umahon siya’t dumausdos sa gilid ng kama hanggang sa makaupo na siya sa sahig.
“Lila, bakit bigla na lang nagbago ang tingin mo sa kaniya? Hindi ba ay kinaiinisan mo siya’t kinatatakutan?! B-Bakit gumaan ang pakiramdam mo’t komportable ka na sa tabi niya? B-Bakit nasasanay ka na palagi siyang kasama?”
Ilang butil ng luha ang bumagsak mula sa kaniyang mga mata. Pinahid niya ang palad niya sa ilalim ng mga mata niya at tumingala na siya. Kung sana’y tulad sa mga nobela na nababasa niya lang ang takbo ng buhay niya. Subalit malayo ito roon. Sobrang layo.
Pinilit niyang pinikit ang kaniyang mga mata nang siya’y bumalik sa ibabaw ng kama kahit na parang imposible
