Kitang kita ko ang gago kong anak na naka upo sa swivel chair ko. "Oh! Buto lumabas ka na sa lungga mo. Pagod ka na ba?" tanong nito.
"By the way thank you for letting me manage DGC." wika nito.
"Manage? Sinong nagsabi sayo? Wala akong natatandaan na sinabi ko 'yon. Kaya tumigil ka. Lumayas ka sa opisina ko." bulyaw ko rito. At bago ito tumayo isang sapak ang ibinigay ko dito. Pasalamat ka yan lang ang kaya kong ibigay sayo at nagpipigil pa ako hwag mo kong sagarin, dahil hindi mo magugustuhan ang gagawin ko." banta ko rito.
" Hindi ako natatakot sayo at wala akong kinakatakutan na kahit na sino pa." wika nito na nanlilisik ang mga mata.
"Talaga lang ha. Kong sabihin ko sayo na nandyan na ang--" magsasalita pa sana ako kaso dumating na ang mga taga rehabilitation center. At kaagad na
