Agnes’ POV
HINDI na ako mapakali sa aking kinauupuan. Paano ay tapos na akong kumain pero si Ralph ay hindi pa. Ang bagal niyang kumain at panay ang kwento niya. Napipilitan na lang akong sagutin ang mga tanong niya at magbigay ng komento sa mga sinasabi niya. Kung pwede nga lang na ibigay ko na lang sa kaniya iyong pera tapos umalis na ako ay kanina ko pa ginawa. Pero alam ko namang kabastusan iyon. Tinulungan naman ako ng tao kaya dapat na maging mabait ako sa kaniya kahit papaano.
“May condo ako na malapit lang dito. Tapos malapit lang din iyon sa work ko kaya kung napansin mo, ang bilis kong nakarating dito…” Biglang kumunot ang noo ni Ralph nang mapatingin siya sa akin. Napansin niya yata ang pagkabalisa sa mukha ko. “Hey, Agnes. Are you okay?”
Napakurap ako dahil hindi naman talag
