“Ouch,” mahinang sambit ko sa sarili ko at niyakap ang tiyan ko na kanina pa nagrereklamo. ‘Ano naman ang plano sa akin ni Franco? Pagutuman?’ pagkatapos niyang pumasok sa kwarto niya kanina ay hindi na siya lumabas. Umaasa pa naman ako na yayayain niya akong kumain o ano. Hindi manlang niya ako binigyan ng pera para bilhin ang gusto ko.
Naknamepal. “Kung mag-kidnap siya sa susunod ready siya,” gigil na sabi ko sa sarili ko at hinalungkay ang ref na nandito sa kwarto ko. “May ref nga puro naman inumin ang laman. “Pambihira talaga,” asar na sabi ko at padabog na nahiga na lang sa kama ko sa pag-asang makakalimutan ko rin ang gutom na nararamdaman ko. Hell, its been hours since the last time that we ate. Tsaka, steak lang naman kasi ang kinain naming. Hindi naman siya ganoon ka nakakab
