I was stunned nang pagkalabas naming ng mismong airport ay isang barangay na lalaking nakasuot ng itim na suit ang nakaabang sa aming dalawa. Nahihintakutang pasimple akong tumabi kay Franco dahil feeling ko ay kikidnapin 2.0 ako. Hindi pa naman ako pamilyar sa lugar tsaka bago lang ako dito. Mahirap na kung mawala ako ay hindi ko alam kung paano uuwi. ‘Wala manlang akong dala kahit ang card ko o cash. Paano na ako ngayon?’
“Mr. Tan,” sabay-sabay na sabi ng mga lalaki at agad na yumuko nang tuluyang makalapit si Franco sa kanila. Hindi ko naman maiwasang mamangha dahil feeling ko ay nasa movie ako kung saan ang bida ay sobrang yaman tapos marami siyang mga tauhan na palaging yumuyuko sa kaniya. ‘Well, that’s literally Franco’ come to think of it. Parang movie pala ang buhay nina Franco
