“N-NINONG,” MAHINANG SAMBIT ni Lorna, kinakabahan.
Nakatago si Lorna sa likuran ng bulaklak kung saan umiihi si Urgoz. Kitang-kita niya ang pagkalal*ki nito. Hindi ito gaano kalaki pero nandoon pa rin iyong matinding kilig na nararamdaman ng kanyang puso. Kahit sa mukha niya bumuhos ang mainit na ihi nito ay wala siyang pakialam.
“N-Ninong,” muli niyang sambit, nilakasan nang kunti.
Napatitig lang siya sa mukha ng ginoo nang hindi siya nito marinig. Nakatingala lang ito sa kalangitan habang hawak pa rin ang pagkalal*ki nito. Tapos na itong umihi pero mukhang walang balak itong ibalik sa loob ng salawal nito ang katamtamang laki ng pagkalal*ki nito.
Ibinaba muli ni Lorna ang tingin patungo sa pagkalal*ki nito. Nang matitigan niya muli ito, hindi niya mapigilan na matakam. Kung ano ang
