“Where are you going, Llewyn?” tanong ni Paprika matapos tumayo ni Llewyn at magpaalam sa kanya. Kumunot ang noo n’ya nang makita ang kakaibang emosyon sa mga mata nito. It was a mixture of sadness and anxiety. Agad na napabangon s’ya sa kama kahit na ramdam na ramdam pa n’ya ang pananakit ng balikat n’ya. Pawala na siguro ang bisa ng anesthesia kaya ramdam na n’ya ang hapdi sa bahaging ‘yon. Malinaw pa rin sa ala-ala n’ya ang nangyaring pagtatangka sa buhay nito. Mabuti na lang at imbes na ito ang tamaan ng bala ay sa kanya iyon tumama at pasalamat na lang s’ya dahil sa balikat n’ya lang iyon tumama kaya hindi s’ya gaanong napuruhan. Napangiwi s’ya sa sakit at agad na pinigilan ang braso nito. Hindi humarap si Llewyn sa kanya at nanatili lang na nakatalikod at mukhang itutuloy ang pag-ali
