Mahina akong napabuntong hininga, piliin natin ang maging masaya. Iyon na lang ang bagay na maitutulong natin sa sarili. Hindi ko na ipipilit iyong gusto ko, kung ano na lang ang mangyari ay iyon na lang.
Isa pang ngiti ang pinakawalan ko, pilit na pilit pa iyon na hindi umabot sa mga mata ko. Kaagad akong tumalikod upang makalabas na rin ng simbahan, kasabay pa nito ay ang pagbagsak ng mga luha ko.
"Ayos lang 'yan, self. Marami pa namang lalaki riyan," pag-aalo ko sa sarili habang hinihimas ko ang kaliwang braso ko.
Mabuti at nauna na sina Travis at Trevor sa labas, wala silang tyansang makita akong umiiyak, kung 'di ay mayayari talaga ako sa dalawa. Ayaw na ayaw kasi nilang umiiyak ako.
Patuloy ang mahinang pagtangis ko habang tinatahak ang daan palabas, hindi pa man ako nakalalayo n
