HINDI pa rin talaga ako makapaniwala sa nangyari. Sa mga narinig ko kay Kuya James. Ano nga ulit iyon? Mahal niya ako? Oo, sinabi niya sa akin iyon, na parang gusto ko talagang paniwalaan.
Wala lang, parang maganda lang pakinggan. Bakit naman magandang pakinggan? Ewan ko.
Cassie, uulitin ko, pigilan ang dapat pigilan.
Sabi ko na naman sa isip ko. Kahit naman na umamin si Kuya James sa akin, hindi naman ibig sabihin noon ay dapat ko nang pakawalan itong gustong kumawala sa akin. Dapat ko pa rin itong pigilan, kailangan kong maging matalino.
Pero, ang problema ko lang talaga ang karupukan ko!
Nakahiga pa rin ako ngayon at pikit pa rin ang aking mga mata, ang sarap lang sa pakiramdan na nakatulog ako sa tabi ni Kuya James ㅡ I mean, James, siguro nga dapat ko na siyang tawagin ng Jam
