Fierce Affection (Azteca University Series #1)

Chapter 4

Cane's POV

She heard ginger man's voice, but she pretended that she's busy writing the lectures. Then she heard him talking with someone, she got curious kaya sinilip niya sa kanyang peripheral vision kung sino ito at nakita niyang si Akhiro iyon. "So magkakilala pala silang dalawa at close pa. It's not surprising though, I'm fully aware na marami siyang kakilala." Tinuon niya nalang ang kanyang atensyon sa pagsusulat.

Ilang minuto ang lumipas at natahimik ang dalawa, nakita niya na nagsusulat na rin ng lectures si Akhiro at si ginger man naman ay nakatingin sa kawalan na parang mayroong malalim na iniisip. Pinagmasdan niya lang ito at napansin niyang nag iba ang aura nito, she saw pain in his grey eyes na parang may naalala. Bigla namang kumurap ang mga mata nito, dahilan para malaglag ang mga luha mula sa magandang uri nitong mga mata.

She handed him her handkerchief and speak. "Stop crying will you? Pinag titinginan ka nila." Then she smiled.

Tumingala naman ito at napatitig sakanya.

"Cane." Sambit nito sa kanyang pangalan.

She was shocked that he knows her name, pero hindi niya nalang ipinahalata. "So paano niya nalaman ang pangalan ko? Well, that doesn't matter anymore."

"Crying doesn't suit your beautiful grey eyes. Hush now" At pilit niyang iniaabot dito ang kanyang panyo.

Naramdaman niya ang pag-aalangan nito kaya naman kinuha niya ang kamay nito at inilagay dito ang kanyang panyo. Naramdaman niyang napatigil ito at natulala. Kahit siya mismo ay nagulat sa kanyang ginawa kaya naman binitawan niya ang kamay ni Marionne at iniwan ito sa ganitong kalagayan.

Her head is in turmoil, maraming tanong sa kanyang isip. Isa na doon ay kung bakit biglang naiyak si ginger man. "Teka, alam niya yung name ko pero di ko alam yung sa kanya. That's unfair, I think I need to know his name." She is drowned by her thoughts, thinking a way on how to know ginger man's name. "Why would you do that? I thought you're not interested in him." Sabat ng maliit na tinig sa kanyang isip. "Don't risk your friendship with France just because of that boy." Anang maliit na tinig sa kanyang isip. She known France since they're just kids, and she knows how brat and mean she was, and she doesn't want to be in her bad side.

Minutes passed and minutes turned into hours. Patapos na ang morning class, tingin ng tingin si Cane sa kanyang relo, hindi naman niya ugali ang ma bored sa klase pero hindi niya maiwasan. She's kinda shocked by her own actions and thoughts, but she just shrugged her shoulders.

"Ok class that's all for today, goodbye." Anang kanilang teacher na nagpabalik sa kanya sa kasalukuyan.

"Finally, the morning class is over." Bulalas ni ginger man.

She rolled her eyes. "Looks like he doesn't really want to be in school. I'm not judging him, I'm just telling what I observed."

Habang nagliligpit siya ng kanyang gamit ay naramdaman niyang pawang may nakamasid sakanya. Pinagsawalang bahala niya na lamang ito at nagpatuloy sa pagliligpit. Lumabas na siya ng kanilang classroom para hanapin si France.

Marionne's POV

"Finally the morning class is over." Bulalas niya.

Cane rolled her eyes. "Uh-huh looks like she misinterpreted me. Baka isipin niya ayaw ko mag-aral. So ano naman? Her thoughts is not important. Why am I thinking about her anyway? Whatever." Niligpit niya na ang sariling gamit at aalis na sana siya pero naisip niya munang titigan si Cane. "Staring is rude." Anang isang tinig sa kanyang isip. Kaya naman lumabas na siya agad at hinanap ang kanyang mga kasama. "Tsk, bakit ba ang hilig nilang mang-iwan."

Nagtipa siya ng mensahe sa kanyang cellphone at sinend iyon kay Rupert. Akmang ilalagay niya na ang cellphone sa kanyang bulsa ng may mabangga siya. "Not again. Tsk, bakit ba ang malas ko ngayong araw." Napabuntong-hininga nalang siya, at tumulong sa pagpulot ng gamit nito.

"What happened here?" Anang isang malamyos na tinig.

Kilalang kilala niya ang tinig na iyon, kaya naman bahagya siyang nag-angat ng tingin at tama nga ang kanyang hinala, si Cane. Tumulong na rin ito sa pagpulot ng mga nahulog na gamit. Nilingon niya ito at napasinghap siya ng tumama ang kanyang labi sa pisngi nito. "F*ck, ni hindi ko man lang napansin na sobrang lapit niya pala sakin." Anito sa kanyang isip.

Samantalang bahagya itong napa pitlag sa gulat. Nanlalaki ang mga mata nitong tumingin sa kanya. Namumula ang buong mukha nito sa hiya. Bahagya ring nakaawang ang mapupula nitong labi. "What a delectable lips." Ipinilig niya ang kanyang ulo, kung ano-anong kamanyakan nalang ang pumapasok sa kanyang isip. "Sh*t kailan pa ako naging manyak." Bulalas niya sa isip. Minumura niya sarili sa kanyang isip.

"S-sorry, it's j-just an accident." Paghingi niya agad ng dispensa.

"Of course it's just an accident, alam ko naman na hindi mo yun gagawin. One more thing, I think she's not your type." Sabi ng babae na nabangga niya.

Nagtagis ang kanyang bagang sa sinabi nito. "Kung alam mo lang na pinagnanasaan ko yan. The f*ck pinagnanasaan talaga?" Aniya sa kanyang isip. "Hindi raw type pero pinagnanasaan." Tudyo ng isang tinig sa kanyang isip.

"By the way my name is France Nicole LaCroix. You can call me France. And this is my best friend, I bet you already know her." Anito na nakangiti ng pagkatamis-tamis. At sabay akbay kay Cane.

"What hell? They're best friends? But she just degraded her earlier. What kind of best friend is that? What an evil br*t. Paano kaya nakatagal sakanya si Cane?" Aniya sa kanyang isip. "I'm starting to hate that France b*tch." Kaya naman kumunot ang kanyang noo.

"Calm down Marionne, don't mind what I said about Cane earlier. I know what your thinking that I'm a b*tch. But yeah you're not wrong" She grimaced, but then smirked.

"You should explain it to her, wag sakin." He said in cold tone of voice.

"It's ok, I know I'm not your type, besides the feeling is mutual." Cane shrugged her shoulders.

He was shocked of what she said, hindi dahil ok lang dito ngunit dahil hindi siya ang type nito. "First time, meron pa palang babae na hindi na-attract sa akin. I'm just telling the truth, girls are always attracted to me." He doesn't know kung good news ba yun or bad news.

Cane's POV

"What happened here?" Aniya.

Bahagyang nag-angat ng tingin sa kanya si ginger man. Tumulong na siya sa pagpupulot ng mga gamit ni France. Biglang lumingon sa kanya si ginger man at tumama ang nguso nito sa kanyang pisngi. "W-what the h*ck." Aniya sa kanyang isip.

Bahagya siyang napapitlag dahil sa gulat. Nanlalaki ang mga mata niyang tumingin dito. Ramdam niya ang pamumula ng kanyang buong Mukha dahil sa hiya. At bahagya ring napaawang ang kanyang mga labi.

"S-sorry, it's j-just an accident." Paghingi nito ng dispensa.

"Of course it's just an accident, alam ko naman na hindi mo yun gagawin. One more thing, I think she's not your type." Sabi ni France.

Napabuntong-hininga na lamang siya. Inaasahan niya na iyon mula kay France, alam niya na matalas talaga ang dila nito at may pagka attitude rin minsan. "Minsan nga lang ba?" Anang maliit na tinig sa kanyang isip.

"By the way my name is France Nicole LaCroix. You can call me France. And this is my best friend, I bet you already know her." Anito at ngumiti ng pagka tamis-tamis. At inakbayan siya.

Pansin niyang kumunot ang noo ni ginger man na para bang naiinis.

"Calm down Marionne, don't mind what I said about Cane earlier. I know what your thinking that I'm a b*tch. But yeah you're not wrong." France grimaced, then she smirked.

"So Marionne pala ang pangalan ni ginger man." Aniya sa kanyang isip.

"You should explain it to her, wag sakin. And how did you know my name? are you a stalker or something?" Marionne said in cold tone of voice.

"It's ok, I know I'm not your type, besides the feeling is mutual." She said and shrugged her shoulders.

She saw the shocked expression on his face, at sunod ang pa iba-iba nitong ekspresyon sa mukha na tila ba kinakausap ang sarili.