Boss X: Behind the Scar

Chapter 6

ANTHEA"S POV.

Ang sarap ng agos ng tubig sa katawan ko. Ramdam ko ang lamig nito sa balat ko.

Napapaungol ako. Mmmmm. Ang sarap. Ang sarap ng feeling ko. Matagal akong sa ganoong posisyon. Hinayaan ko ang tubig na umagos ng umagos sa katawan ko.

Napalingon ako sa likuran.

Bukas pala ang pinto. Nakalimutan ko ata isarado.

At bigla nagulat ako na parang may napansin akong anino nang tao.

At dali dali kong pinatay ang shower. At nagtapis ng tuwalya.

Paglabas ko ng banyo wala na ang anino.

Napansin ko may plato sa lamesa.

Tinignan ko. Pagkain. Mainit init pa.

Natakam ako sa amoy ng ulam. Adobong sitaw. At itlog na maalat na may kamatis. tsaka kanin. Nakaramdam ako ng gutom.

Naisip ko baka si Inang iyon.

Kaya nagmadali na din akong magbihis.

Pagkatapos ay nagsuklay na ako ng mahaba kong buhok.

Naupo na ako sa lamesa.

Nakita ko. Walang kutsara tinidor. Kaya ginala ko ang paningin ko sa kusina.

Wala pa ni isang mga gamit pang kusina ito doon.

At wala ring tubig na inumin.

Kaya lumabas ako papunta sa kabilang bahay.

Nakita ko na bukas naman ang pinto kaya hindi na ako kumatok.

Sinilip ko ang loob. Walang tao. Nasaan kaya si Inang?

Naglakad ako papuntang kusina.

Bumulong na lang ako sa sarili ko. "Inang, pasensiya na po. Manghihiram lang po ako ng kutsara at tinidor. Tsaka tubig na rin po. Pasensiya na po. Nangahas na po akong kumuha."

Akmang lalabas na ako dahil nakuha ko na ang kailangan ko.

May narinig akong mahinang ungol.

Nanggagaling sa loob ng kwarto ni Exiel.

Napakunot ang noo ko.

Nandito ba si Exiel?

Kaya sa kuryusidad ko marahan akong lumapit sa may pinto ng kaniyang silid.

Ang ungol niya ay kakaiba. Ungol na nasasarapan.

"Ahhhhhh, umppppp! Sh*t! T*ng*n*, Exiel!" Anito.

Medyo nakaawang ng bahagya ang pintuan ng silid niya. Napasilip ako.

Lumaki ang mga mata ko sa nakita ko.

Nakaupo si Exiel sa isang silyang sofa. Nakaangat ang ulo. Nakatitig sa kisame. At kagat labi.

Wala itong damit pang itaas. Kaya labas ang mala muscle nitong katawan at matipunong dibdib na mabuhok.

Nakasuot ito ng boxer shorts nakababa ng hanggang tuhod niya.

Hawak hawak niya ang kaniyang mahaba at matigas na matigas na *r*.

Ay, Sh*t! Napamura ako sa sarili ko. Dahil sa nakita ko. Dahil muntik ko ng mabitawan ang hawak kong pitsil na may tubig.

Hindi ako natinag sa kinaroroonan ko.

Pakiramdam ko. Nag-eenjoy ako sa pinapanood ko. Uminit ang pisngi ko. At nakaramdam ako ng kilabot sa buong katawan. Kilabot ng init. At pagnanasa.

Nakakapanood din naman ako ng porn movies. Pero iba pala ang pakiramdam pag-live na. Paano pa kaya kong ikaw mismo ang nasa live porn?

Aminin ko wala pa akong karanasan sa s*x. Bente singko anyos na ako. At hindi pa ako nagkaka-boyfriend. Ni magpaligaya sa sarili ko. Hindi ko ginagawa. Dahil gusto ko sa lalaking mahal ko lang isusuko ang bataan ko.

Ngunit kakaiba ang nararamdaman ko. Habang pinapanood ko si Exiel.

Napaungol ulit siya. Lalo na niyang binilisan ang paghagod sa mahaba, mataba at malaking sandata niya.

"Ohhhhh, ahhhh, ahhhhh....sasabog na ako. Sasabog na ako, Anthea!"

Nagulat ako ng sinambit niya ang pangalan ko. Napahawak ako sa bibig ko.

"Ahhhhhhh, Sh*t! Anthea, ang ganda mo....ahhhhh!"

Nakita ko kung paano sumirit ang puti at malapot na likido sa kaniyang *r*.

Nakaramdam ako ng kiliti sa aking p********e. At pakiramdam ko ay may lumabas din sa akin na k*t*s. Di ko mapigilan ang pagkagat ng labi ko.

Napikit si Exiel pagkatapos niyang labasan. Nanatili siya sa ganong posisyon. Dumaloy ang kaniyang mga k*t*s papunta sa puson at hita. Sagana ito. Ang dami.

Gumagalaw galaw pa ito sa katigasan. Sumasabay sa kaniyang paghinga.

Hinimas himas niya ulit ang alaga niya.

Tinignan niya.

"T*ng*n* bakit ayaw mong lumambot?" Anito.

Napangiti ako. Ang gwapo niya talaga. Parang gusto kong tumakbo sa loob at upuan na lang ang matigas niyang alaga.

Wait! Anthea maghunos dili ka. Hindi mo pa lubos kilala ang taong ito. Kagabi lang kayo nagkakilala. At ngayon pareho kayong may pagnanasa sa isa't-isa.

Pero ang katawan ko ay nag-aapoy na.

Siya na ba kaya?

Gusto ko na din umungol. Habang hinihimas-himas pa ni Exiel ang kahabaan niya.

Siguro ayaw talaga lumambot dahil ako ang inaantay niya.

Mabilis ulit ang paghimas niya. walang humpay....napapakagat labi siya sa ginagawa niya.

"T*ng*n* ka talaga Exiel.....ang lakas ng l*b*g mo sa babaeng yun.....ahhhhh, Anthea......f*ck! Lalabasan ako ulit.....f*ck, f*ck! Ahhhhhhh!"

Sa pangalawang pagkakataon sumirit muli ang k*t*s niya.

Nanghinayang ako. Sana sa akin niya nalang ipinutok. Sa ikabuturan ko.

Basang basa na ako.

Biglang nabitawan ko ang pitsil sa paanan ko. Natapon ang tubig sa sahig. Sa labas pa man din ng pintuan ng kwarto ni Exiel.

"Ay, Sh*t!"

Nakita kong nataranta si Exiel sa pagsuot ng shorts niya.

Dinampot ko ang pitsil at dali daling pinunasan ito ng basahan malapit din sa pinto ng kwarto niya.

Biglang bumukas ang pinto.

Nagulat ako at napalingon. Tiim-bagang ang tingin niya sa akin habang pinupunasan ko pa ang natapong tubig sa sahig.

"Kanina ka pa ba diyan?" malamig ngunit nag-aalab ang kanyang boses, at halata ang galit sa mga mata niya.

"Ha? A—e, kumuha lang ako ng kutsara’t tinidor… tsaka tubig. Na-natalisod kasi ako kaya nabitawan ko’t natapon," paliwanag ko, pilit pinapakalma ang boses ko.

Pinagpapawisan na ako kahit malamig ang hangin sa loob ng bahay. Lalong bumibilis ang t***k ng puso ko—parang may malakas na tambol sa dibdib ko. Nagpa-palpitate na yata ako.

"Hindi ka ba marunong kumatok?" singhal niya.

"Bukas kasi ang pinto... kaya pumasok na ako," sagot ko, halos pabulong.

Lumapit siya nang bahagya, ramdam ko ang tensyon sa pagitan naming dalawa.

"Sa susunod, kahit bukas pa ang pintuan, matuto kang kumatok. Bisita ka lang dito. Wala kang karapatang basta na lang pumasok nang walang permiso. Hindi ka ba tinuruan ng simpleng asal na ganyan? Wala bang nagturo sa iyo ng tamang paggalang? Hindi ka ba tinuruan ng mga magulang mo?"

Namilog ang mata ko, hindi ko alam kung dahil sa hiya, takot, o kaba. Parang gusto kong lamunin na lang ako ng sahig.

Hindi ko alam kung anong isasagot ko. Parang napako ang dila ko. Nanginginig na ang mga kamay ko, hindi ko malaman kung dahil sa kaba o sa sama ng loob.

"S-sorry..." mahina kong sabi, halos hindi marinig.

Napailing siya, saka tumalikod. Akala ko tapos na—pero bigla siyang huminto sa may b****a ng pinto, bahagyang lumingon.

"Ayusin mo 'yan. Baka madulas pa ang ibang tao. At pagkatapos, umalis ka na rito."

Parang binagsakan ako ng langit at lupa. Alam kong bisita lang ako, pero hindi ko inasahang ganun ang magiging trato niya sa akin.

Pagkatapos ay mabilis na akong lumabas at patakbo sa kabilang bahay sa kubo.

Hindi ko na pinigilan ang pagpatak ng luha ko—tahimik, walang hikbi, pero ramdam ko ang bigat sa dibdib ko.

“Kung alam ko lang, hindi na sana ako pumasok.” Bulong ko sa sarili, halos hindi ko naririnig ang sarili ko.

"Bwiset siya..." Napakagat ako sa labi habang pinipigil ang inis. "Pinagnanasaan niya rin naman ako, ‘di ba? Hindi kaya... siya ang pumasok dito? Baka nakita niya akong naliligo kanina."

Umiinit pa rin ang pisngi ko—hindi ko alam kung dahil sa hiya, sa inis, o sa nag-aalab kong katawan. Bumalik ako sa kabilang bahay. Humugot ako ng malalim na hininga.

Hindi ko kaya. Hindi ko kayang palampasin ito.

"T*ng*n* talaga, Exiel,"* bulong ko.

Pagbalik ko, nadatnan ko siyang nakaupo sa harap ng bukas na bentilador, nakasuot na ng T-shirt,.

"Hoy!" sigaw ko.

Napalingon siya, kunot-noo. "Anong problema mo?"

Humakbang ako palapit, pinipigilan ang panginginig ng boses ko. "Anong problema ko? Ikaw ang tanungin ko! Anong trip mo ha?!"

Tumayo siya, nagulat yata sa tapang ko. "Ano raw?"

"Alam mong nandoon ako. O baka hindi mo alam? Eh bakit pangalan ko ang sinisigaw mo habang... habang ginagawa mo 'yon?"

Biglang nag-iba ang ekspresyon niya. Parang tinamaan ng hiya, pero agad din iyong napalitan ng inis.

"Wala kang karapatang sumilip—"

"At wala ka ring karapatang banggitin ang pangalan ko habang jinajak*l mo ang sarili mo!" bulalas ko, nanginginig na ang boses ko sa galit, hiya, at kung ano pa mang nararamdaman ko.

Tahimik siya. Tinitigan lang ako. Tapos lumapit.

Sobrang lapit.

"Gusto mong malaman kung bakit pangalan mo ang lumabas sa bibig ko?" mahina niyang tanong, pero punong-puno ng tension ang boses niya.

Hindi ako nakasagot.

"Kasi ikaw ‘yung nasa isip ko. Simula pa kaninang nakita kitang naliligo sa banyo, basang-basa, hubo't hubad. Parang isang tukso. At kung nakita mo man ako kanina—kung nanilip ka—ibig sabihin gusto mo rin."

"Hindi ako nanilip—" depensa ko.

"Pero hindi ka rin umalis," sabat niya.

Napakagat ako sa labi. Napaatras. Pero huli na. Nasa pagitan na kami ng apoy at gasolina.

"Kung totoo ngang ayaw mo, bakit hindi mo pa rin ako sinasampal hanggang ngayon?"

Hindi ako sumagot.

Tumingin siya sa labi ko. Tumingin ako sa kanya.

Sh*it. Delikado 'to.

Nanlaki ang mga mata ko. Ang lapit niya. Ang init ng hininga niya, humahalo sa lamig ng hangin mula sa bentilador. Parang ako ang hinihipan nito, pero hindi para lumamig—para lalong magliyab.

Tumingin siya sa mga mata ko—malalim, mainit, mapanganib. Tapos dahan-dahan, ibinaba niya ang tingin niya sa labi ko. Napalunok ako. Ramdam kong parang sasabog na ang dibdib ko sa kaba.

“Umamin ka, Anthea. Gusto mo rin. Gusto mong maramdaman ang kamay ko sa katawan mo. Gusto mong marinig ang pangalan mo sa gitna ng ungol ko. Gusto mong maranasan kung anong kaya kong gawin sayo.”

“T-tumigil ka,” garalgal ang boses ko. Para bang kahit ako, hindi kumbinsido sa sinasabi ko.

Tumingin siya sa akin. Tapos biglang ngumiti—ngiting nanunukso.

Tumingin ako sa kanya. Tapos sa labi niya. Tapos sa mata niyang nang-aakit. Napakagat ako sa sariling labi—hindi ko na alam kung para pigilan ang sarili o dahil hindi ko na kaya ang init sa loob ko.

“Sabihin mo na, Anthea. Ayaw mo ba?”

Pumikit ako ng mariin. Parang ang bigat ng katahimikan sa pagitan namin.

Pero ang katawan ko… tinatraydor ako. Gusto ko. Gusto ko talaga.

Nanatili akong nakapikit dahil alam kong hibla na lang ng buhok ang pagitan ng mga labi namin.

Bigla kaming bumalik sa realidad nang...."Kuya Exiel!"