Ever Been Mine

CHAPTER 22

"Apo?"

Lumingon si Julie sa tawag ng kanyang lolo at kaagad na tumayo mula sa desk ng kanyang kwarto sa kanilang bahay.

She opened the door and peeked just in time to see Lolo Jim smiling up at her as he peeked at her from the side of the door.

"Di ka pa kumakain ng hapunan." Sabi ni Lolo Jim sa kanya.

Napatingin si Julie Anne sa orasan sa isang gilid at nakita na gabi na nga pala.

"Kakain na po ako lo. Sorry po di ko napansin yung oras." Sabi niya at mahinang ngumiti.

"Let's go. Ang sarap pa naman nung linutong pasta ni manang." Ani lolo at binuksan ang pinto nang mas malawak.

Julie closed the monitor of her computer first before following her grandfather out of the room.

Bumaba na silang dalawa sa kusina at kumain.

It was just the two if them. Sanay naman na si Julie Anne na dalawa lang sila ng kanyang lolo.

She smiled at her grandfather as he ate along with her.

"May problema ka ba apo?" Biglang sabi nito.

Julie stilled as she held her fork tight. She looked up at her grandfather who was still expectantly waiting for an answer.

"Opo." She replied. She wished it was convincing enough.

"Kamusta naman kayo ni Elmo?"

Hay nako. Ito talagang lolo niya. Bakit ba hindi pa kasi siya nito tinanong kaagad.

"Po? Okay naman po kami." She remembered the pregnancy scare and what she saw. Napailing nanaman siya.

Lolo Jim looked at her before shrugging his shoulders. "Di kasi kayo sabay umuwi ngayon. Bakit ka nauna?"

"Uhm...busy po kasi siya." Ani Julie. Busy sa ibang babae.

Naalala nanaman niya ang nakita niya. Iritang irita talaga siya. Akala ba niya sabi ni Nessa lalayo na ito?

Again, she couldn't stake her claim on the guy. Nessa wasn't the problem here right? It was her relationship with Elmo.

"Alright then." Sabi ng lolo niya. Kasama nga pala niya ito. "Just remember, do what makes you happy." Sabi nito at hinalikan sa tuktok ng ulo si Julie Anne. Tumayo ito at kinalap na ang pinagkainin nila.

Sighing, Julie Anne stood up and went back to her room.

She glanced at her phone.

From Manski:

Bakit nauna ka na? Di ka nagsabi?

She sighed as she typed a quick reply.

To Manski:

Sorry, sumama kasi pakiramdam ko. Gusto ko lang makauwi kaagad.

Hindi na niya hinintay ang reply nito at dumeretso sa banyo para makapaghilamos at mag wash up.

She went back to her room and got into bed as she closed her eyes and fell unto bed.

Pagod lang ba ito o kung ano man pero nakatulog din siya kaagad.

She woke up the next morning still a little groggy. Ganun naman talaga kapag wala ka sa mood diba? Napabalikwas siya nang mag ring na ang kanyang telepono.

She looked at the caller and saw that it was Elmo. Sasagutin ba niya ito o hindi? She thought for a while before sighing and choosing to ignore the call. Wala pa siya sa mood na kausapin ang lalaki. 

She needed her girlfriends. Kaya kaagad niyang tinext isa isa ang mga ito para makipagkita. 

"Girl anong emergency ito?" Ayun ang bungad sa kanila ni Tippy habang binababa nito ang dala dalang shoulder bag at umuupo sa tabi ni Julie sa may coffee shop. Masyado pa kasi maaga para sa alak. 

"Ano 'to chika ba ito OMG dali." Ani naman Nadine na minamata ang cheesecake na order ni Maqui. 

"Kagatan mo na gurl ililibre naman tayo ni Bes." Sabi pa ni Maqui. "Order na lang ulit ako ng isa pa." 

Sa sobrang wala kasi sa wisyo si Julie Anne ay tumango na lamang siya. Mayaman naman siya diba? 

"Tungkol kay Elmo ito ano?" Sabi pa ni Tippy at humigop na sa kanyang kape. 

Julie looked at her three friends and saw that all of them were expectantly waiting for an answer. Akala mo mga nanunuod ng sine. She played with the plastic top of her own coffee cup as she looked at them. 

"Oo eh." 

"Sabi na eh ano ba nangyari?" Tanong din naman ni Nadine habang nakatingin sa kanya. 

She didn't know how to start so she started from the beginning. Tutal si Maqui naman ay may alam na at parehong di muna nagkokomento si Tippy at Nadine hangga't sa hindi pa niya natatapos ang kwento. 

But the two weren't surprisingly shocked when she did finish with her story. 

"E ang landi naman pala talaga ng haliparot na iyon eh." Sabi pa ni Nadine habang nakatingin sa kanya na para bang naiirita. 

Tippy rolled her eyes in answer. "Alam mo Jules, kunwari pa siya eh. Halata naman na may balak talaga kay Elmo. Nagbait baitan lang! May pa bake bake pa ng brownies na nalalaman!" 

"Naamoy ko na din yon sa simula pa lang. Haliparot kasi talaga yung babae na yon." Sabi pa ni Maqui at napaikot ang mga mata habang sumisimsim sa kape.

Julie shook her head as she looked at them. "Dumating man si Nessa o kahit sino pa na babae, baka hindi lang talaga ako ang para kay Elmo."

"Wag ka maniwala sa ganyan gurl!" Sabi pa ni Tippy. "Sa dulo, kayo pa rin talaga ni Elmo ang magkakatuluyan. Saka yung tipong matatawag mong...sayo na talaga siya. Just give it time. Pero wag mo hahayaan na maungusan ka ni Nessa!"

"Tama si Tippy." Sabi pa ni Nadine. "Matatalo ka kasi talaga kung magpapatalo ka at hindi lalaban. Kaya kung ako sayo Julie, lalaban ako. Di ko hahayaan na bigla bigla na lang dadating yang Nessa na yan."

Julie then smiled at her friends. At least she knew that they always had her back.

"Dali dali picture tayo ganda ganda mo kasi beshy nang makita ni Elmo kung ano ang papalagpasin niya." Sabi naman ni Maqui at inanggulo ang camera para makunan sila ng litrato.

So Julie decided that she'd go with her gut and listen to her friends at the same time. Hindi pwede magpapabebe siya kay Elmo. Baka mas lalong lumayo.

Kaya naman laking tuwa niya nang makita niya ang lalaki na naghihintay sa tapat ng bahay nila pagkauwi niya.

Elmo hesitantly stood up and wiped his hands on his shorts as he watched her walk up to him.

At first, her face was blank, but then she smiled when she saw him.

"Hi Manski!"

Muhkang nagulat pa nga ang lalaki sa paraan ng pagbati niya. Marahil ay inakala nito na nagtatampo pa rin siya dahil nga umalis nanaman siya nang walang pasabi.

"Hey." Sabi pa ni Elmo. "Are you alright? You haven't been answering my calls." He said.

Nakatayo silang dalawa sa tapat ng bahay nila Julie habang nakatingin sa isa't isa.

She remembered what her friends said. Remembered what they had told her.

So she smiled up at him and shook her head. "Sorry ah. Nakipagkita kasi ako kayla Maqui, alam mo naman ang mga yon kapag nagkasama sama kami."

At first Elmo didn't looked convinced. But she kept smiling at him so he only sighed and smiled back.

"Okay lang ako promise." She said. "Namiss ko lang din si lolo kaya ako umuwi kaagad."

"Okay lang yun. Pero sabihin mo kaagad sa akin." Sabi naman ni Elmo.

Julie smirked as she looked at him. "Bakit? Boyfriend ba kita?"

Nakita niyang natigilan ang lalaki kaya mahina lang siya ulit na natawa. She lightly tapped his cheek. "I was just joking Elmo."

"O Elmo! Julie!" They stilled when they heard the voice and saw Lolo Jim smiling at them from the front steps.

"Good afternoon po Lolo." Sabi ni Elmo at nagmano bago humalik sa pisngi ng matanda.

Ngumiti naman sa kanya si Jim habang umuupo sa upuan sa may front porch.

"Nagkabalikan na ba kayong dalawa?" Sabi pa ni lolo.

Julie and Elmo awkwardly looked at each other.

Pero muli ay tumawa lang naman sa kanila si Lolo Jim. "Binibiro ko lang kayo mga apo. Kung kayo talaga edi kayo talaga. And you Julie, I just want you to be happy." Saka nito binalingan ng tingin si Elmo. "Ikaw Elmo wala ako pake sayo ikaw naman itong binitawan pa apo ko." Saka ito muling humalakhak. "Again, joking aside, basta masya kayo. Kahit na hindi kayong dalawa ang magkatuluyan. Malay niyo magkaroon kayo ng mga anak at sila na lang ang magkakatuluyan." He again laughed.

Julie and Elmo again looked at each other as Lolo took a phone call when his mobile started ringing.

There was another awkward air to them. It was here that Julie looked at Elmo and smiled. "Laro tayo?"

Elmo grinned as he nodded his head.

Pinaalala lang ni Julie sa sarili that she would make Elmo fall hard for her until he wouldn't be able to crawl out of that pit even if he wanted to.

=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=

School days came again and it was finally the day before the Business fair.

Late nanaman bago pa makakauwi si Julie. Lahat sila halos ay nag paiwan para maayos ang Grounds kung saan gaganapin ang mismong event.

"Yung totoo, high school lang? Bakit may marriage booth pa?" Sabi ni Maris habang nakatingin sa tinatayo na booth nila Julie.

Iñigo, who was setting up the banner could only shrug. "Because kilig sells? And that's what students want."

"Marami siguro magpapabayad nanaman sa ganito." Sabi pa ni Elmo na siyang katulong ni Iñigo sa paglagay ng banner.

"O Manski ingat!" Ani bigla Julie. Muntik na kasi dumulas ang paa ni Elmo sa gamit na step ladder. Although nandun naman siya para saluhin ito dahil tila naging spotter siya.

"Kaya mas mataas talaga life expectancy ng mga babae." Naiiling na lang na sabi ni Maris bago umupo at uminom sa hawak na juice.

"Wow ang ganda naman!"

Napatingin silang lahat sa nagsalita.

Pakiramdam ni Julie tumaas ang blood pressure niya nang makita si Nessa kasama si Coach Pip na pumasok sa loob habang pinagmamasdan ang ginagawa nila.

Napatingin pa ito kay Elmo at malaking kumaway pero tumigil nang makita na nandoon siya sa tabi ng lalaki.

And like Tippy and Nadine said, she needed to stake her claim.

Bumaba mula sa step ladder si Elmo at kaagad na dinaluhan ni Julie para punasan ang pawis nito sa batok.

"Pagod ka na ba? Pahinga ka muna." She said.

Elmo smiled her way and slowly shook his head. "No it's okay. Thanks Manski."

"O Elmo!" They both raised their heads at the voice and saw Coach Pip smiling at them. "Sipag ah. Hindi ka lang pala sa basketball magaling, pati sa pagiging handy." Tumawa pa ito.

Saka napabaling ang tingin nito kay Julie. "Ah Miss San Jose! Nice work. Ngayon pa lang congrats. Sigurado ako magiging maganda ang program niyo bukas."

"Thanks po coach." Julie said. "Sana nga po walang aberya na magaganap."

"Well, iwan ko muna dito si Nessa. May kakausapin lang kasi ako na mga staff coach." Saka nito muling tiningnan si Elmo. "O Moe, ikaw muna bahala sa dalaga ko ah."

Kumulo nanaman ang dugo ni Julie. Si Elmo nanaman! Ano ba sila ni Nessa?!

E kayo Julie ano ba kayo ni Elmo?

She turned and saw that Nessa was already talking to the guy.

"O pagod ka nanaman. Pawis mo o." Natatawa pa na sabi ni Nessa.

Elmo shyly wiped the stray sweat on his brow.

Kaagad naman gumalaw si Julie. "Ito Manski, may panyo naman. Ikaw talaga." She said before wiping his sweat yeat again.

"Maris ako nga din papunas ng pawis."

"May kamay ka bahala ka dyan."

"Haay."

"Thanks Manski." Sabi naman ni Elmo kay Julie at ngumiti. "Kuha lang ako ng tubig. Ikaw ba nagugutom ka na ba din?"

"No. I'm alright." Julie said. She triumphantly smiled as he watched him walk away.

Napatingin siya sa paligid at sakto nakita na masyadong busy na mag asaran si Iñigo saka si Maris kaya hindi ng mga ito sila napapansin.

Julie turned to Nessa. "Akala ko ba--"

"Julie wala naman akong ginagawang masama." Ani Nessa sa mahinang tinig. "Kaibigan ko lang talaga si Elmo. Click lang din talaga kami kapag naguusap."

Mamaya talaga pupunta na si Julie sa clinic kasi gusto na niya magpacheck ng blood pressure.

"Friends? O may kasamang paglandi?" She said. She really was feeling venomous. "Kung ako sayo. Tigil tigilan mo na Nessa. Hindi ka naman magtatagumpay."

And she walked off without letting her speak. Kung laban ang gusto nito, edi laban ang makukuha nito.

=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•

AN: oha palaban si Ate Manski hahaha! Team Nessa o Team Julie ba kayo? HAHAHAHA!

anyways off ako bukath so happy happy lang baka makaupdate ulet hehe! Thanks for reading! Comment kayo guys so I know what you think :D

Mwahugz!

-BundokPuno<3