HINDI na ako pinatulog ni Dylux sa mansiyon at mas ginusto niyang mag check in kami sa hotel na nadaan naman sa biyahe. Nahimasmasan na at hindi na masiyadong lasing ang anyo nito.
Tahimik itong nakatanaw sa veranda ng sariling unit ng hotel. Nakapamulsa. Ayokong istorbohin ito sa pag-iisip nito pero gusto ko siyang damayan sa nararamdaman niya. He's in pain right now. Losing someone is not easy. Nakakapanibago at mahirap tanggapin na mawalan ng importanteng tao sa buhay. Lalo na kung buong buhay mong nakasama ang importanteng tao na iyon. Kaya naman gusto ko'ng iparamdam kay Dylux na hindi siya nag-iisa. Gusto ko'ng maramdaman niya na narito ako at handang makinig sa mga daing niya.
Pero alam ko namang lalaki siya, at ang mga katulad niya'y gustong sinasarili lamang ang problema at an
