“MAGKAPE ka muna,” nag-angat ako nang tingin mula sa pagkakayukyok para tanggapin ang kapeng hawak ni Olivia. Madaling araw na at patuloy pa rin ang pagluluksa para kay Osman. Sa kabila ng katotohanang wala rito ang labi ng lalaki.
Peaceful naman ang burol at sibilisado ang mga nakikiramay. Sadyang nagulo lamang kanina dahil kay Dylux.
“Maraming salamat," saad ko.
“Pasensya ka na sa nasaksihan mo'ng gulo ah. Kung minsan, may mga problema talaga ang bawat pamilya na hinaharap. Noong una ko silang makilala, akala ko'y perpekto sila dahil na rin sa estado nila sa lipunan. Pero mali ako, mas kumplikado pa pala ang buhay ng mayayaman kaysa mahihirap.” Umupo siya sa tabi ko. Naririto pa rin ako sa mansiyon ng pamilya ni Osman at nakikisama sa pamilyang Montevista. Obviously, si Novah at Rav
