Chapter 30

2097 Words

Chapter 30 Gus "Honey?" Kung hindi po ako tinawag ni Kaye, hindi ko pa mapapansin na tumatawag na pala si Chan sa akin. I was too preoccupied by the person who just sent me the flowers. "How are you?" His low voice sounds so husky kaya naman biglang napanatag ang loob ko. "I'm good. I'm good. How about you? How are you? How's the Philippines?" "Philippines is still wonderful. Malaki na rin ang ipinagbago. Nasa set ka pa ba?" "Yeah. But we're already done. Pauwi na nga kami." Nagda-dalawang isip ako kung sasabihin ko ba sa kanya ang tungkol sa mga bulaklak na natanggap ko. "Sumasakit ang ulo ko dito. My parents won't let me decide what to do. Gusto nilang ipa-manage ang hospital sa akin. That's not my forte for God's sake!" And so I just decided not to tell him. Marami nang iniisip

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD