Chapter 19
1544 Words
BRIELLE POV
Kinabukasan maaga akong nagising, nilingon ko sina Kiara at Nicky na mahimbing padin na natutulog.
Pagkatapos kung maghilamos at magtoothbrush.. lumabas na ako sa aming kuwarto at bumaba sa kusina.
Gising na si Lola Celia ng madatnan ko ito sa kusina, kasaluluyan itong nagkakape at kasama nito ang asawa ni mang Gemo, si Aling Milagros.. ito ang madalas na kasama ni Lola Celia dito sa bahay. Walang asawa at anak si Lola Celia ,at dahil siya na din ang tumayong ina sa kina Tita Marie at sa mama ko nakalimutan na nitong mag asawa. Dahil maagang nawala ang kapatid nitong si Lola Helena naiwan sa pangagalaga niya ang mga anak nito. Madalang nadin makauwi si Tita Marie dito dahil nadin sa trabaho nito mas lalong hindi narin umuuwi dito ang Mama ko at matagal ko na itong hindi nakikita simula ng umalis ito noon.
“Good morning La..” bati ko dito at hinalikan ito sa noo.
“Maaga kang nagising Iha…” nakangiting sabi nito.
“Nasay nadin po La…tumutulong din po kasi ko shop ni Tita Marie bago pumasok sa school.”
“Napakabuti mo Iha,masaya ako at naaalagaan ka ni Marie doon..”sabi nito at hinawakan ang kamay ko.
“Ngapala.. mukhang kay gugwapong mga binata ang kasam mo…may napupusuan ka ba sa kanila..?”tanung ni Lola na tila nanunudyo.
Ngumiti ako dito at marahang tumango.
Tipid ang ngiti ni Lola at halatang umiwas ito ng tingin.
“Wala namang masama kung umibig ka man Iha..natural lang yun sa mga ganyang edad., pero ang masasabi ko lang kailangan mo ding alagaan at ingatan ang puso mo..” napa buntunghininga din ito at malungkot na ngumiti.
“Alam mo bang.. ganyan din ang ngiti ng mama mo nung unang beses niyang sinabi sa akin na mayroon na siyang minamahal..masayang masaya siya.., unang beses ko pa lamang din nakita ang kaniyang kasintahan noon, alam kung mabuti din siyang tao.. hindi ko lang alam kung bakit humantong silang dalawa sa ganun...” Lola Celia sighed.
“Hindi ako magiging hadlang sa kaligayahan mo Maxie… ang sa akin lang.. pag isipan mung mabuti ang lahat, nang hindi na ulit mangyari sa’yo ang nangyari sa mama mo.” Bakas ang pag aalala sa mukha nito.
“Alam ko po yun.. tsaka may pangarap pa po akong gustong maabot.., hayaan mo La… tatandaan ko pong lahat ng sinabi niyo..” I smiled at her at muli itong niyakap.
Lumabas si Briee sa kanilang bahay at nagtungo sa likurang bahagi kung saan maraming nakatanim na mga iba’t ibang halaman. Subrang namiss niya ang lugar ..madalas noon na naglalaro pa siya dito sa likuran habang hinahabol ang mga tutubi.
Natuwa siya ng makitang nanduon pa ang swing na lagi niyang sinasakyan noon. Lumapit siya dito at umupo.
Muling bumalik sa ala ala niya ang mukha ng kaniyang Ina..madalas itong nakangiti noon habang inaayus ang kaniyang buhok.
Ngunit habang lumilipas ang mga araw, napapansin niyang nagiging malungkot na ito. Hanggang sa madalas na itong umalis at noon ngang 8th birthday niya ang huli nitong dalaw. Nung sumapit ang ika 9th birthday niya hindi na ito umuwi.. iyak siya ng iyak noon..kaya naisipan niyang umalis sa kanilang bahay ..
Naipilig ni Briee ang kaniyang ulo ng may biglang pumasok na ala ala sa kaniyang isipan. It was a boy riding in his bike..
Are you lost..? he asked.
She know it was a boy pero mukhang malabo ito sa kaniyang ala ala at hindi malinaw ang mukha nito. And then another scene comes in..
As if she was riding that bike with that boy. And they looks so happy habang nakaangkas siya dito at umiikot sila sa isang park. And then she saw something its like a …hairclip… “I’ll find you..” yun ang huling lumabas sa kaniyang ala ala… parang umi-echo pa sa kaniyang pandinig ang huling salitang yun.
Naguguluhan ako ng mga sandaling yun.. Did i lost some of my memories..bakit parang totoong nangyari yun sa akin ,at bakit hindi ko man lang maalala.
Nabigla ako ng may humawak sa balikat ko.
“Hey… are you okay..?”
Umangat ako ng tingin at nakita ko si Zacc at bahagyang nag aalala ang mukhang nakatingin sa akin. Hindi ko man lang namalayan na dumating ito.
“Are you okay..?” ulit na tanung nito ng hindi ako agad nakapagsalita at nakatingin lamang dito.
“Yeah..I’m fine..” sabi ko sa kaniya at pilit na ngumiti.
“Dahil ba ito sa pinag usapan niyo ni Lola Celia..?” tanung nito na umupo sa damuhan. Nakakunot naman ang noo ko habang nakatingin dito.
“Sorry… I overheard your conversation kanina with Lola Celia..i didn’t want to interrupt so hindi na ako lumapit at sinundan nalang kita pabas ng bahay.” He said at umupo sa damuhan.
“Ah..yun bah… lumang kwento na din naman yun…, alam ko worried lang si Lola para sakin.” Tipid ang ngiting sabi ko.
“Wala ka bang ideya about sa papa mo, kung nasaan na siya?” He asked, napailing naman ako at tumingin sa malayo.
“No, never siyang naikwento sakin ni Mama kahit sila Lola at Tita Marie., I guess they hated him that much kaya iniiwasan man lang nilang banggitin.” i sighed. Then napangiti na ko.
“Okay na yun.. nabuhay naman ako na wala siya.. kaya wala na akong balak makilala siya… in the first place.. siya naman ang nang iwan sa amin.. kung may halaga kami.. dapat hinanap man lang niya kami di bah.” I said.
Tumayo si Zacc at hinawakan ang mga kamay ko at marahan akung hinila para tumayo… habang nakaharap dito.
“Briee… you know i am not good in words.. at ayaw ko din mangako… I only wanted you to believe in me..and trust me.., What I feel inside for you is not jusy temporary, you will always be here..” Madamdamin na sabi ni Zacc habang nilalapat ang kamay ko sa harap ng dibdib nito.
“Kung sakaling masasaktan ko man ang damdamain mo ,hindi ibig sabihin nun ,yun ang gusto kung mangyari..at hindi ibig sabihin nun na yun din ang gusto kung gawin.. .., seeing you in pain.. it pains me more…! Remember that always..! I will never ask anything from you.. just trust me..” dugtong pa ni Zacc.
Napangiti naman ako dahil sa nakikita kung sinceredad sa mga mata nito. Tumango ako sa kaniya.
“I do trust you..” sabi ko.
Then he pulled me closer to him and he gently hug me.
“Briee.. I always wanted to do something…” he whispered.
“W-what it is…?” I asked him at tumingin sa mga mata nito..bahagya pa akong kinabahan dahil sa tono ng boses nito.
“This…..” he said and slowly lowered his head to mine.. ramdam ko ang mabilis na t***k ng aking puso habang palapit ang mukha nito sa mukha ko. When his lips touches mine… he was so gentle… I close my eyes.. savoring the sweetness of my first kiss from this guy ...my first love.
It was a short kiss but it feels I was in cloud nine, all my worries faded away...at saglit kung nakalimutan ang realidad..
Now we are looking into each other’s eyes..after that kiss…He was smiling brightly and his eyes have full of affection.
“I love you Briee…” he mumbled so I smiled sweetly.
“I love you too Zacc..!!
He hold my face with his one hand..and he kissed me again….. we’ve made our own world..away from everything….no matter what happened I will always love this guy.
Lola Celia POV
Samantala nasa kaniyang silid na si Lola Celia, bumalik ito pagkatapos nitong makipag usap kay Briee.
“Bakit hindi mo nalang sinabi sa kaniya ang totoo..para maliwanagan naman siya..?” sabi ni Milagros.
“May tamang panahon para sa lahat..Milagros..matalinong bata si Maxie… alam kong balang araw malalaman niya din ito.. at sana maiintindihan niya ang lahat.” Nakatingin ako sa labas ng bintana ng silid ko.. hindi ko maiwasang maging malungkot para ka Maxie.
Tatlong araw pang nanatili sa kanilang farm ang mga kaibigan ni Briee..sinulit nila ang bawat oras at araw na magkakasama silang magkakaibigan. Dahil pagkatapos nitong bakasyun nila, dalawang linggo pa ulit bago sila magkikita kita.
ZACCARY POV
Nagliligpit na kami ng mga gamit namin. Dahil tapus na ang bakasyun namin sa farm nila Briee. There is something on my mind right now kaya kanina pa ako tahimik.
“Bro.. did you already tell her..?” lumapit sa tabi ko si Rael.
Patuloy kung inaayus ang gamit ko at hindi lumingon dito.
“I didn’t..i tried but I can’t ” mahina kong sabi.
“Whaat…!!?..bro.. Pag natapus itong Holiday Break.. ilang araw nalang ang bibilangin natin at gagraduate na tayo.., don’t make it harder for you both.., baka masaktan mu lang si Briee..!” Rael said na napapailing at umalis na ito sa tabi ko.
I sighed… I really tried to tell her.. that day na magkasama kami sa backyard nila na .. I wanted to tell her but I saw sadness in her face… at ayaw kong dagdagan ang lungkot sa mga mata nito.
I’ll make sure to tell her.. pagbalik namin after ng Christmas break.
- Writer
