Chapter 21
1578 Words
BRIELLE POV
Pagkatapos ng klase namin, mabilis akong lumabas para puntahan si Zacc sa kabilang section. Kanina pa gustong pumutok ng dibdib talagang pinipigilan ko lang ,andami ding katanungan sa isip ko na kailangang masagot.
Pagdating ko sa kabilang classroom saktong papalabas nadin ang mag estudyante. Inabangan kung lumabas si Zacc at ng makita ko siya.. sadyang humarang ako sa dadaanan nito.
“Can we talk..?” I asked him. His face was colder as before and his stares parang blanko lang itong nakatingin sa akin.
Hindi paman ito nakakasagot biglang dumating si Allison at agad na lumapit kay Zacc.
“Oh.. Briee you’re here.. sorry ha.. may pupuntahan pa kami ni Zacc ei..” she said with a devilish smile. Inaya na nito si Zacc na agad namang sumama at naiwan akong nakatanaw lang sa dalawa habang papalayo.
What happened to you Zacc..May nagawa ba akong mali...?
“Briee…!!” narinig kong sabi ni Kiara at marahang hinaplos ang balikat ko.
Lumingon ako kay Kiara at napansin kung kasama din nito ang mga kaibigan namin.
“I-I don’t know him..anymore ! pakiramdam ko naging isang panaginip lang lahat ng nangyari noon at ng magising siya.. nakalimutan na niya ako…tayo..!” ramdam ko ang pamamasa ng pisngi ko dahil hindi ko na nakayang pigilan ang pagpatak ng mga luha ko.
“I’ll try to talk to him..” sabi ni Rael at mabilis ang mga lakad na humabol kina Zacc.
Hinatid ako nila Kiara at Nicky sa bahay dahil baka daw may gawin akong hindi maganda.
Pagkauwi ko agad akong nagkulong sa kuwarto ko. Isa isang bumalik sa ala ala ko ang mga nangyari noon… Ang unang beses na naramdaman kung may kakaibang t***k ang puso ko sa tuwing tinititigan ako ni Zacc, ang mga ngiti nito na madalas niya lang sa akin binibigay, at ang unang halik nito sa akin nung nakaraang bakasyon…. hindi ko mapigilan ang pagbuhos ng luha ko habang inaalala ko ang lahat.
Ang sakit sa dibdib… tuwing maiisip ko ang pambabalewala ni Zacc sa akin kanina. Walang tigil sa pagbuhos ang aking mga luha hanggang sa nakatulugan ko na ito.
Umaasa ako na isang panaginip lamang ang lahat at pagkagising ko muling babalik ang lahat sa dati.
Nang sumunod na araw… ramdam ko ang pananamlay ng katawan ko habang papasok sa school.
Hindi ko maiwasang marining ang mga bulung bulungan ng ibang mga estudyante patungkol sa akin.
“Akala ko ba, siya ang girlfriend ni Zacc.?”
“Baka naman natauhan na si Zacc at narealize niya na hindi talaga sila magkalevel?"
“Poor her…”
“Bagay lang yan sa kaniya nuh.., hindi naman talaga siya belong dito sa school in the first place..”
I sighed. Pero patuloy padin akong naglalakad papunta sa classroom namin.
Wala pa ang iba kong mga kaibigan ng makarating ako sa classroom.
Kaya tahimik lang akong nakaupo. Nang lumapit ang dalawa kung kaklseng babae.
“So Briee… how does it feel being dump by Zacc…? Did it really hurts..?” napatawa ang isa sa mga babae
“Tinatanung pa ba yan..look at her oh… she is way too far behind Allison…”
“Sana matauhan din ang iba niyang mga kaibigan that this girl... doesn’t deserves them..”
“And who else deserves to be our friend….!!? YOU.. YOU… no one can replace Briee in our group…!!” Isa isa silang tinitigan ng masama ni Kiara.. dumating na pala ito kasama ni Nicky at halata ang galit sa mga mukha nito.
“STAY AWAY from Briee… you all doesn’t deserve to be our friend either..! NOW LEAVE…!!” Nakapameywang na sabi ni Nicky sa dalawang babae.. na agad naman umalis dahil sa takot sa mga kaibigan ko.
“Briee.. are you okay..?” worried ang mukha ni Kiara.
“Yeah..I’m fine…”isang pilit na ngiti ang kumawala sa labi ko.
“Don’t mind them Briee… maliban sa amin walang ibang nakakaalam kung gaano ka kahalaga sa amin.., the important thing is we’re all together in this…okay..” sabi naman ni Nicky at inirapan ang mga kaklase namin na lumapit kanina.
Lunch Break at nasa cafeteria na kami at kumakain. Kasama ko sina Kiara at Nicky pati na ang tatlong boys.
Napansin kung tumahimik ang mga kaibigan ko at parang may tinitignan. Lumingon ako kung saan sila nakatingin… It was Zacc with Allie again.
Magkasabay silang pumasok sa cafteria. Ibinalik ko ang paningin ko sa pagkain ko dahil hindi ko na matagalan ang nakikita ko. It pained me more habang nakikita ko sila.
RAEL POV
Dumaan ako sa gym pagkatapos ng klase namin. Balak ko sanang magpapawis sa paglalaro ng basketball at para mabawasan ang bigat ng nararamdaman ko. I feel bad for Zacc and Briee.Seeing them both suffering in this situation ay nakakaapekto din sa aming lahat. We don’t know what happened to Zacc nung nagbakasyon ito. Ang alam ko lang na tinatago niya ang pag alis nito ng bansa pagka graduate namin. Kung ito ang paraan niya para layuan siya ni Briee.. I don’t like it.
Dala ko ang bola ng pumasok sa gym ng may marinig akong naglalaro… May nauna na pala sa akin.
Pumasok padin ako sa loob at nagulat din ako pagka kita ko kay Zacc na naglalarong mag isa. Pinagmasdan ko muna siya habang naglalaro ito.
Nang mag shoot ito ng bola nagmintis ito at tumalbog ang bola palapapit sa kinaruruonan ko. Ilang shoot na nito ang nagmintis ibig sabihin sabihin lang nun.. hindi ito focus talaga sa paglalaro..
I pick up the ball at naglakad palapit dito.
“Want some round?” I asked him.. hindi man ito sumagot but I know what’s he wanted. I throw him the ball and we played for almost thirty minutes.
I shoot the last ball at nauna akong nakapuntos ng sampo dito. That’s when he decided to leave pero pinigilan ko ito.
“You know, you can always talk to me Zacc.. don’t carry it alone..” I told him.
“It has nothing to do with you..” cold nitong sabi.
“Yeah I guess..but look at your self.. you are not only hurting your self, but also Briee and Us….so don’t tell me that it has nothing to do with us…” pigil ko ang nararamdaman kung inis para dito.
“You don’t know anything… I’ll solve this my self..” sabi ni Zacc ng tumingin ito sa akin. I saw pain in his eyes.. I know something’s bothering him na hindi nito masabi sa amin.
“Look Zacc don’t be selfish… kung nahihirapan kang sabihin kay Briee ang problema mo…Just break up with her…atleast that way..hindi siya nangangapa sa dilim. At hindi na din siya umasa…You are only making it harder for all of us…!!” sabi ko at nauna na akong tumalikod dito.
BRIELLE POV
Days went by nang hindi man lang kami nag kakausap ni Zacc.. He’s still ignoring us.. at although it hurts me more habang nakikita ko sila ni Allison.. I tried to hide all the pain.. besides ilang araw nalang naman ang bibilangin at gagraduate na kami.
Kiara and Nicky never left my side.. they always make sure na okay ako ganun din ang mga boys.
I was walking in the hallway when Kiara shouted my name.
“Briee…watch out…!!” Napalingon ako sa kaniya at nakita kung mabilis itong tumatako papunta sa akin.
Ngunit bago pa makarating si Kiara someone grab my arm at pero naramdaman ko ang isang bagay na tumama sa balikat ko bago kami tuluyang bumagsak sa sahig.
“Brieee…!! Narinig ko ulit na sigaw ni Kiara bago ako nawalan ng malay. Hindi konna natignan kung sino ang nagsave sa akin.
Nagising akong nasa loob ng clinic at nakabantay si Kiara sa tabi ko. Nang malaman niyang gumalaw na ako. Lumingon ito sa akin.
“Are you okay..! may masakit ba sa’yo..?” worried ang mukhang tanung nito.
“What happened..?” I asked her.
“Nakalimutan mo na ba… nabagsakan ka ng flower pot mula sa second floor mabuti na lamang at hindi ka deriktang tinamaan sa ulo.” sabi nito.
Naramdaman kong kumirot ang balikat ko. At ng kapain ko ito may nakalagay na bandage.
“Sino nga pala ang nagdala sa akin dito..?” tanung ko sa kaniya.
Bahagya itong natigilan..
“It -it was Zacc who brought you here…” sabi ni Kiara
I remember na may humila sa akin bago ako nawalan ng malay. Siya din ba yun..?
“He still cared for me…” mapait akong ngumiti.
“He just brought you here and then he left..”sabi ni Kiara.
I sighed… but I need to thank him for saving me earlier.
Pagkatapos ng klase. Inabangan ko si Zacc malapit sa parking lot. Sakto namang mag isa lang itong naglalakad.
“Zacc…!” I called him.. huminto naman ito at tumingin sa akin.
“I just want to say thank you… for saving me kanina...” seryusong sabi ko dito.
Ngunit wala man lang makikitang reaksyun sa mukha nito.
“If that’s all.. I’ll get going…” sabi nito.
Hindi ako nakapagsalita dahil sa coldness ng boses nito.
Ngunit huminto ito bago makarating sa harap ng kotse nito at lumingon sa akin.
“I am officially breaking up with you..!” He said at mabilis na sumakay sa sasakyan nito.
Parang bombang sumabog naman sa pandinig ko ang sinabi nito at ng tuluyan itong makaalis sunod sunod na pumatak ang mga luha ko.
- Writer
