CHAPTER 3 (part1)
1651 Words
MARIING minasahe ni Lancelotte ang kaniyang ibabang labi.
A smirked smile form on his lips,
matapos niyang maalala ang reaksyon ng babaeng iyon ay sumilay sa gilid ng labi niya ang tipid na ngiti na kanina pa hindi mawala-wala. Bahagya siyang natauhan nang magsalita si Mister Asero.
“Kung kanina para kang pinagsukluban ng langit, bakit ngayon para ka namang nasa alapaap.”
“Did I? Sige na, don't mind me!”
Napailing na natatawa ang matanda at saka binuhay ang makina ng sasakyan.
“Baka nagutom ka na Lancelotte, para sayo talaga iyang mga nakasupot. Tikman mo, masarap at hindi ka magsisisi niyan.”
Lancelotte brow his arc.
“Really huh? Kapag hindi ko nagustuhan ang lasa, hindi ka na pwedeng bumalik doon. Sa iba na tayo mag-o-order.”
“Tikman mo, saka mo sasabihin ang bagay na hindi mo nagustuhan.”
Nang buksan ni Lancelotte ang paperbag ay tumambad sa kaniya ang nakakatakam na special gyros pita.
He knew it, dahil minsan niya iyong natikman nang dinalhan siya ni Merliza ng makakain sa kanyang opisina.
“Well, not bad,” komento niya at saka tinikman ito.
Napapailing na napangiti si Mister Asero, bago nagpatuloy sa pagmamaneho.
“Oo nga at sa sobrang sarap ay nakaubos ka ng isa.”
“Do you know her? Seems she looks so familiar to me. Saan ko nga ba siya nakita?”
“Siya ang babaeng kamutik kong masagasaan.”
Kunot-noo para bang nakulangan si Lancelotte sa impormasyon na sinabi ng matanda. Dumekwatro siya nang upo bago niya kinulikot ang cellphone niya.
“What is her name? Do you have her number?” magkasunod-sunod niyang naitanong sa matanda.
Natawa ang matanda at saka umiling din.
“Sa katunayan, hindi ko alam. Hindi ko rin inalam, pasensya na.”
Huminto sa ginagawa si Lancelotte at saka padabog na inilapag sa ibabaw ng upuan ang hawak na cellphone.
He robe his lower lip and bitten it. He attached into things he want to know, at iyon ay alamin kung sino ang babaeng ‘yon.
“Naku, mukhang umaandar na naman iyang pagka-pilyo mo, Mister Lancelotte. Huwag mong sabihin ay interesado ka sa babaeng ‘yun?”
Napangiti lamang si Lancelotte bago ginawang pang-unan ang mga braso nang isandal niya ang ulo sa kinauupuan.
“Just drive, Mister Asero. I'll just want to know her, that's it!” nakapikit-matang aniya.
Sa katunayan ay gusto niya alamin dahil, sa isang pangyayari.
“Jeez. Did she forgot that night?”
Bahagyang niluwagan ni Lancelotte ang suot na kurbata para makahinga nang maluwag.
He was a playboy who would charm beautiful ladies who wanted to be with him, but after fulfilling his desires, he would discard them like trash.
He sighes, nang tumunog ang cellphone niya. Numero kaagad ng kaibigan niyang si Bryant, ang naka-display sa screen ng kanyang cellphone.
He swipe the answer key and smirks smile.
“What is it, Engineer?” He teased.
“Loko! I'll celebrate my birthday tomorrow at night. Exactly seven in the evening, kailangan dumating ka na Lance. Kapag late ka, ikaw ang maging taya sa inuman,” paalala ng kanyang kausap.
“Tss! Kailan ba ako nag-absent sa party na ginagawa mo, Mister Ocampo? Bukas pa ’yon. So don’t be paranoid. Dinaig mo naman si, Merliza,” mapang-aasar ani Lancelotte sa kaibigan.
“Loko ka talaga.”
“Tsk! Sige na, ibaba ko na ‘to, amoy na amoy ko na ang hininga mo rito.”
“Wengya!”
Natawa na lang si Lancelotte, pagkatapos ay binabaan niya ng tawag.
Si Bryant Leigh Ocampo, kaibigan niya. Isang sikat na Engineer ang binata, at nagmamay-ari sa pinakamalaking Engineering Firm sa Davao. Nagkakilala sila dahil, kay Jacob at naging magkaibigan din simula noon.
SA Office ni Lancelotte, iginarahe ni Mister Asero sa parking area ang sasakyan nang makarating sila sa kumpanya. Pagbaba niya ay naiwan sa labas ang matanda dahil, may asikasuhin ito.
Bahagyang inayos ni Lancelotte ang colar ng kanyang suot na white long sleeve, na pinaresan niya ng Navy blue trousers.
“Good morning, Mister Smith,” nakangiting pagbati sa kanya ng sekretarya niya.
“Good morning, Miss Sandoval,” seryoso ang boses na bati niya pabalik.
Nakasunod sa kanya papasok ng opisina niya ang babae bagay upang lingunin niya ito at usisain.
“What’s my schedule for today. Did you already finished your Annual report?”
“Yes, Mister Smith. Actually, kahapon ko pa po naipasa sa lamesa n’yo. And for your today schedule… the chairperson set an appointment with you. Later before lunch,” malumanay na sagot ng kanyang sekretarya.
Bahagyang nagkasalubong ang makakapal na kilay ni Lancotte.
“Thank you, you can leave.”
He sighes.
Tambak ang kinakaharap niyang trabaho. Binuklat niya ang annual firm report, annual report ito para sa comprehensive report ng company's activities throughout the preceding year.
Saglit pa ay tumunog ang kanyang cellphone na nakapatong sa ibabaw ng desk niya. Nang sulyapan niya ito, pangalan kaagad ni Merliza ang rumehistro.
He drop the document and heaved a sighes before answer Merliza’s call.
“Hey.”
“Hi! Have you lunch? May dinala kasi akong pagkain para sayo. Dadaan ako sa office mo, after my duty,” Merliza said in the other line.
“Thanks, Iza. But, I have an appointment with the Chairperson before lunch.”
Natahimik ang kabilang linya bagay para tumayo mula sa kinauupuan niya si Lancelotte ‘tsaka hinimas ang kanyang batok.
“Merliza,” sambit niya bago nagpatuloy. “Kung gusto mo, sumabay ka na rin sa ‘kin, para sabay tayong kakain after the appointment,” napilitang pagyaya niya rito.
“Sure! I’m on my way, hihintayin kita sa lobby, okay?” masiglang sabi ni Merliza ‘tsaka siya binabaan ng tawag.
He let out a deep sighed.
Hindi niya magawang tanggihan si Merliza, lalo na at madali itong magtampo. Ayaw niya rin pabayaan ito kahit sumosobra na.
Pagkatapos ng tawag ay nagdesisyon siyang lumabas ng kaniyang opisina. Tinungo niya ang rooftop management, para makahinga nang maluwag. May dalawang oras pa naman bago siya makipag-usap sa Chairperson. Hinayaan niyang pagsawaan nang tingin ang matataas na mga gusali na katapat ng kumpanya niya. Naibulsa niya ang kanyang magkabilang kamay at saka bumuntonghininga.
He made a promised to Mister Hareth Smith. Na aalagaan niya si Merliza at hindi ito pababayaan. Kaya Smith ang apilyedo niya ay dahil legal na siyang ampon ng matanda.
Saglit siyang tumigil nang maulinigan ang boses ni Mister Asero.
“Nasa lobby si Merliza, mukhang ikaw ang hinihintay niya. Kanina na rin dumating ang chairperson at ang direktor of board.”
Sumunod ito sa kanya nang mamataan siyang umakyat.
“Okay, sige, mauna kana umuwi, Mister Asero. Sasabay ako kay Merliza, mamaya.”
Tumango sa kanya ang matanda bago ito tumalikod at umalis. Humakbang pababa si Lancelotte at tinungo ang lobby kung saan naghihintay si Merliza. Sinilip niya ito at nakita niyang may bitbit itong maliit na box.
Mas umangat ang maputing kutis ng dalaga dahil, sa suot nitong red dress na pinatungan ng manipis na jacket. Humakbang siya palapit at saka ito ningitian din.
“Hey! Akala ko mamaya ka pa.”
“Gutom na ako ei. So, let’s eat first?”
“Maybe later, may three minutes na lang at magsisimula na ang meeting ko with the board,” sagot ni Lancelotte at bahagyang tinitigan ang pambisig relo.
Nawala ang ngiti sa labi ni Merliza at pinalitan iyon ng inis ngunit ngumiti rin kalaunan.
“It’s okay. Hihintayin na lang kita hanggang sa matapos ka.”
Tumango bilang pagtugon si Lancelotte at ilang sandali lamang ay lumapit ang kanyang sekretarya para sabihin sa kanya na dumating na ang mga board members maging ang board of director.
Sumabay sa kanya si Merliza at wala na siyang nagawa pa kundi hayaan ito. Kailangan niya rin ang presensya ni Merliza sa mga oras na ito. Kung totoosin ang dalaga talaga ang mas may karapatan sa mga hawak niyang shares at pag-aari ngayon.
Si Merliza ang anak ng taong nagbigay sa kanya ng bagong pag-asang mabuhay. At utang na loob niya kung ano ang narating niya ngayon.
SA LOOB ng conference room, nagtagis ang panga ni Lancelotte dahil, kay Bernard Westeria, naroon din ito kasama ang chairperson at ang apat na kliyente.
Nag-set ng appointment ang chairperson dahil, sa gusto ng board of directors na makita ang wine residential. Para mapuntahan nila ito.
“Good Morning, Mister Chairman,” pagbati sa kaniya ng chairperson.
He was the chairman and a president in Smith's company. Siya rin ang gumagawa ng sarili niyang winery in town at kilala bilang bigatin at batang bilyonaryo.
He noded his head, seryoso lamang siya at pinakiramdam si Merliza.
“Hindi ko inaakala na nandito ka rin, Miss Smith. Tamang-tama, dahil, kailangan rin ang presensya mo,” pagpapatuloy ng chairperson at saka inalalayan ang board of director na si Bernard Westeria.
Ngumiti rito si Merliza bagay na hindi nakaligtas kay Lancelotte ang kakaibang kislap ng mga mata ng dalaga.
“Actually yes, we have lunch after the meeting,” kaagad na sagot ni Merliza.
Napangiti ang chairperson at si Bernard naman ay napangisi din, at nagawang magbiro bagay para magtangis ang panga ni Lancelotte. Hindi niya gusto ang pinagsasabi ni Merliza.
“You two look good together. Nasa tamang edad na. Why don’t you publicize your relationship?”
Pinamulahan ng mukha si Merliza bagay na ikinabulong-bulongan ng ibang kasamahan ng kanyang tiyuhin. Hindi na hinintay pa ni Lancelotte na lumawak pa ang usapan kung kaya’t inamin nito ang totoo.
“We don’t date. Walang kami, Mister Director. She is just a sister to me,” harap-harapan kung itanggi ni Lancelotte ang paniniwala ni Bernard bagay para mabura ang ngiti sa labi ni Merliza at saka ito pumeke ng ngiti.
“Well, the more you deny it, the more they'll notice.”
Natawa na lamang si Lancelotte sa sinabi ni Bernard at pagsasawalang bahala niya ito.
- Writer
