PANSIN ni Lancelotte kinabukasan ang pagiging malamig ni Merliza. Tinawagan niya ito pero hindi siya sinasagot. Hindi siya sanay dahil, kahit anong busy nito, sinasagot pa rin ni Merliza ang tawag niya. Nalaman din niya, hindi ito pumasok sa ospital.
Sa sandaling ‘yun nilapitan siya ni Mang Asero, para kausapin nang sarilinan dahil nalaman nitong may sakit si Merliza. Sa labas, nakangiti niyang kinawayan si Santiara na maaga na naman dinidiligan ang mga halaman.
Humakbang siya palapit sa pwesto ng dalaga, nakasuksok ang magkabilang kamay sa bulsa ng suot niyang cognac pants na pinaresan niya ng white polo.
“Aalis ako, pupuntahan ko lang si, Merliza.”
“Anong oras ka uuwi?”
“Tatawagan na lang kita mamaya.” Nang makalapit ay niyakap niya patalikod si Santiara. “Wait for me, sasabay tayo
