Sofia's POV
Walang tigil ang iyak ko pero umabot na ako sa punto na naubos na ang luha ko.
"Hindi ako pwedeng ganito. Kailangan kong magpakatatag. Kailangan ako ng anak ko," sabi ko sa sarili ko.
"Anak uminom ka muna," sabi ng Mama ko.
"Anak tatagan natin ang ating mga sarili. Malalampasan din natin ito katulad ng mga nalampasan namin ng Papa mo dati," kwento ni Mom.
"Mom, paano ko po gagawin ang pagiging matapang? Sana makuha ko man lang kahit kakapiranggot lang ng lakas ng loob at tapang na nasa 'yo, para sa anak ko Mom," malungkot na sabi ko.
"Anak, hindi ko din alam. Pero ang Daddy mo ang naging lakas ko. Hindi nya ako pinabayaan. Sya ang naging sandalan ko noong mga panahon na lugmok na lugmok ako. Anak nandyan si Marcus. Kayong dalawa ang maghawak kamay para makayanan nyo laha
