NAMUO ang katahimikan sa loob ng bahay. At tahimik lamang na niyakap ni Anika ang kaniyang tuhod. Isang linggo na ang nakalipas mula nang makarating sila sa isla.
Hinarap ni Dark ang dalagang hindi halos maipinta ang mukha, dahil sa sama nang pagtitig nitong ginawa.
He robbed his lower lip and, his voice calm but tinged with urgency. Anika had been silent since they arrived, at ramdam ni Dark na nangingibabaw ang galit nito.
“Look! Wala akong pakialam kung, mamatay sa kakahanap sayo ang peke mong asawa. Believed me, sweety. Hindi mo kilala ang lalaking tinatawag mong asawa.”
Kunot-noo, naikuyom ni Anika ang kaniyang sariling mga kamao.
“Do you think, I will believed you! Sinisiraan mo lang ang asawa ko, Mister Silvestre. Mahal ako ni, Stewart at alam kong hindi niya ako kayang loko
