My abusive husband + SPG ( Complete)

My abusive husband Episode 11

Napa kunot noo si Isabel ng magising, pina gala niya ang kanyang mga mata sa paligid. Maliit na silid nakita niya ang ginang naka upo sa isang tabi. " Nasaan ako?"

"Hija nasa santa fe ka." Tugon ng ginang na si Emily ang ina ni Tristan.

Bumalikwas siya ng bangon at lumabas ng bahay.

Nasilayan niya ang malawak na karagatan sa kanyang harapan. Nasa island siya ng santa fe.

Nakita niya si Tristan bumababa mula sa malit na bangka. Bitbit nito ang sariwang isda.

Sina lubong niya ito. " Tristan kailangan mo akong i-uwi sa amin ngayon din!" Galit niyang utos rito.

" Hindi ka pweding umuwi sa asawa mo Isabel, hindi na kita ibabalik sa kanya." Tanggi nito sa gusto niya na sumeryuso ang mukha.

"Wala kang karapatan mag decision para sa akin, ihatid mo na ako!!" Sigaw niya rito.

" Isabel, ginawa ko ito para iligtas ka, hindi mo ba na iitindihan? Ha? Nag bubulagan kaba sa ginagawa ng asawa mo." Inis nitong sabi.

" Tristan na nga-nganib ang buhay ng pamilya ko kapag hindi ako bumalik kay James."

"Nasaan ang celphone ko? tatawagan ko ang inay."

"Im sorry Isabel tinapon kuna." Tugon nito sa mahinang boses

"Ano?! At bakit mo iyon ginawa sino ang nag bigay sa iyo ng karapatan itapon ang gamit ko?" Pinag sasampal niya ito at pinag hahampas sa galit. Hinayaan siya ng binatang saktan niya ito. Hanggang sa mapagud siya sa kakahampas sa dibdib nito.

"Tristan bakit mo ito ginagawa? Nilagay mo sa kapahamakan ang pamilya ko." Umiiyak niyang sabi rito.

" Isabel, tinatakot kalang ng gagong iyon. Mag kakampi sila ng ina mo, pinag ka nulo ka ng ina mo kay James, sa tingin mo sasaktan siya ni James?"

" Hindi mo kilala si James, hindi mo alam anong kaya niyang gawin." Galit niyang tinalikuran ito.

Hindi siya mapakali habang iniisip ang kanyang pamilya.

" Isabel, kumain na tayo. " tawag sa kanya ni Tristan na naka tayo sa labas ng maliit na silid.

" Tristan parang awa muna e-uwi muna ako." pag mamakaawa niya rito.

" Isabel sinabi ko na sa iyo." Umalis ito mula sa pag kakatayo sa pintuan sa labas ng maliit na silid.

Humiga siya sa sahig. Wala siyang ganang kumain.

" Isabel, dinalhan kita ng pag kain." Wika ng inang si Emily sa labas ng silid.

Ayaw niya sana itong pag buksan pero ayaw niyang maging bastos.Tumayo siya at tinungo ang pinto.

Inabot nito sa kanya ang dala nitong pag kain.

Gustuhin man niyang magalit rito pero wala naman itong kasalanan sa ginagawa ng anak.

"Salamat po." Mahina niyang sabi.

Naisipan niyang matulog nalang at wag galawin ang pag kain hinatid ng ina ng binata. Pero kumakalam ang kanyang sikmura. Kaya kinain na niya ito." Inferness sa nanay niya masarap mag luto." Sa isip niya.

Lumabas siya ng kwarto ng matapos siyang kumain. Tinungo niya ang maliit nitong kusina para hugasan ang kanyang pinag kainan.

" Ako na ang mag hugas niyan Isabel." Alok ng binata naka tayo sa kanyang likuran.

Muntik niyang ma bitawan ang plato sa gulat ng bigla itong magsalita. Gusto niya itong singhalan pero nahihiya siyang marinig ng ina nito. Hindi niya ito sinagot nilapag niya ang plato, at dali dali itong tinalikuran

Lumalim ang gabi hindi siya makatulog habang iniisip ang kanyang pamilya. “ Ano na kaya ang ngyari sa mga ito?” Namuo ang kanyang mga luha.

Kahit hindi sila mag ka sundo ng ina, mahal pa din niya ito. Bali baliktarin man ang mundo nanay niya parin. Napaiyak siya habang inisip ang kanyang pinag daanan.

Pinahid niya ang kanyang mga luha at bumangon siya para mag lakad lakad sa dalampasigan, hindi rin lang naman siya makatulog.

Nalabasan niya ng silid ang inay ng binata at ang dalawa nitong kapatid mahimbing itong natutulog na mag katabi.

" Saan kaya yon natulog." Sa isip niya,

ng hindi mahagilap ng kanyang mata ang binata sa tabi ng mga ito.

Iisa lang kwarto nito at yon ay ini occupy niya.

Ma ingat siyang humakbang palabas para hindi magising ang mga ito.

Maliwanag ang buwan, napaka aliwalas ng dagat na iilawan ito mula sa buwan. Nag tuloy siyang nag lalakad sa dalampasigan. Nakita niya ang maliit na bangka sinasakyan ng binata kanina. Naisipan niyang tumakas,

"Saan ka pupunta Isabel?" Tanong ng binata ng makita siya nitong hila hila ang bangka papunta sa tubig. Na katayo ito sa dalampasigan.

" Pabayaan muna akong maka alis Tristan." Wika niya dito.

Hinayaan siya ng binata, sumakay ng bangka.

Hinanap niya ang sagwan sa loob ng bangka ng makasakay siya. Pero hindi niya ito nakita.

Kinampay niya ang kanyang mga kamay sa tubig para makalayo siya rito. Pero hinahampas siya ng alon pabalik sa dalampasigan. Nag ngingitngit ang kalooban niyang bumaba sa bangka.

" Anong tinitingin tingin mo?" Bulyaw niya dito ng maka lapit siya.

Kung kaya niya lang buhatin ang bangka binuhat na niya ito at pinokpok sa ulo ng binatang naka tayo sa dalampasigan habang naka tingin sa kanyang ginagawa.

" Ang cute mo palang magalit." Naka ngiti nitong wika.

At hinila ang bangka iniwan niya sa tubig.

Gigil na gigil siya dito, kaya itinulak niya ito mula sa likuran. Napasubsub ito sa tubig.

"Ano ba Isabel!" Inis itong bumangon mula sa pag ka subsub.

Mabilis niya itong tinalikuran at bumalik sa loob ng silid.

Antok na antok pa siya ng magising siya sa ingay ng halakhak ng babae.

Madaling araw na siyang naka tulog kaya, gusto pa niya sana ipikit ang kanyang mga mata. Yamot na yamot siyang bumangon. Sinilip niya ang pinanggalingan ng boses. Nakita niya ang babae naka pulopot ang mga kamay sa bisig ng binata, habang mag katabi itong umupo.

" Ano ba, kung ayaw niyo matulog mag patulog kayo!" Singhal niya sa dalawang nag haharutan.

" Sino yon?" konot noo tanong ni Arlene sa binata.

"Wala yon," wag muna pansinin. Wika ng binata sa kausap.

Tinawag niya ang kapatid ng binata na si Angela para mang hiram ng sosoutin.

Inayos niya ang kanyang sarili at comportable lumabas ng bahay.

Nanlaki ang mata ng binata ng makita siya. “ Saan ka pupunta?!” Pasigaw nitong tanong sa gulat ng kanyang ayos.

"Mag lalakad bakit bawal ba?" Sagot niya.

"Mag lalakad ka sa ganyang ayos mo?" Konot noo tanong ng binata

" Bakit?Ano bang masama sa ayos ko?" Pinandilatan niya ito ng mata.

" Palitan mo yang sout mo, wala ka sa syudad ining." Inis nitong saway sa kanya.

" Hindi magandang tignan naka sout ka ng maikli na short, at hangging mong sout kitang kita ang tiyan mo." Kuntra nito sa sout niya.

" Pag pefiestahan ka ng mga kalalakihan dito sa ayos mong yan." Wika nito sa kanya.

"Mamatay sila sa inggit!" Tinalikuran niya ito at nag patuloy sa pag lakad.

“ Wetwewwwww....." Nag sisipolan ang mga kalalakihan ng makita siya ng mga ito.

" Isabel bumalik ka!" Galit na utos ng binata na naka sunod sa kanya.

Hindi niya ito nilingon na tila ba hindi niya ito narinig. Sa subrang galit ng binata sa katigasan ng ulo niya, binuhat siya nito.

" Ano ba ibaba mo ako!!" Inis niyang utos. Pinag hahampas niya ang likuran nito.

Padabog siyang nilapag nito sa tubig sa subrang galit. Napahiyaw siya sa subrang lamig

" Maligo ka ng mahimasmasan ka jan sa pinag gagawa mo." Wika nito sabay talikod

" Anong ng yari sa iyo hija?” Takang tanong ng nanay ng binata ng makita siyang basang basa.

"Ni loblob po ako sa tubig ng anak niyo." sumbong niya sa ginang at tinapunan ng matalim na tingin ang binata. Saka nag tuloy pumasok sa kwarto.

" Anak naman bakit mo naman ginanon ang bisita natin."

Narinig niyang wika ng ina sa binata ng talikuran niya ang mga ito.

" Hayaan mo yan nay, ng mag tanda." Sagot nito sa ina.

" Hindi kasi magandang tignan na lumabas na ganon ang ayos niya, binabastos siya ng mga kalalakihan sa labas." Naiinis nitong sabi sa ina.

Naiisip ni Tristan na dahil si Isabel sa bayan para ibili ito ng mga damit.

" Isabel, pupunta tayo ng bayan bibili tayo ng mga damit mo." Wika nito ng matapos itong pag sabihan ng ina.

Natawa ito sa sout niya ng lumabas siya ng silid. Sout niya ang duster ng nanay ng binata.

" Baka nakalimutan mong kinidnap mo ako." Inis niyang sabi dito saka inirapan niya ito.

" Hanggang kailan mo ba ako itago Tristan?" Tanong niya dito ng maka sakay sila ng sasakyan pabalik sa kanila.

" Hanggang sa makalimutan mo ang asawa mo, at mamahalin mo ako." Sa isip ng binata.

" Hanggang sa maka balik ng america ang asawa mo." Tugon nito.

Naalala niya ang kanyang inaaplayan visa.

Ano na kaya ang balita dito.

Sumeryuso ang kanyang mukha " Tristan, sana ma intindihan mo ako.

Labis na ang pag alala ko sa ina ko. Anak karin sana maramdaman mo ang nararamdaman ko." Paunawa niya rito.

" Sa tingin mo ba, hindi nag alala ang magulang ko sa akin? Kahit ganon yon nag alala parin yon sa akin Tristan. Kaya sana nakikiusap ako sa iyo ibalik muna ako." Sumamo niya

" Alang alang man lang sa pagiging mag kaibigan natin. Wag muna akong pahirapan dito." Mangiyak ngiyak niyang pakiusap rito.

"Sa tingin mo ba kapag nag papakita ka, hindi ka bubugbugin ng asawa mo?" Alalang tanong nito.

" Hayaan mo e-uwi din kita sa inyo, hindi lang muna ngayon." Seriouso nitong tugon.

Hindi na siya nag sasalita. Wala siyang mapapala sa pakikiusap niya rito.

" Patawarin mo ako Isabel, hindi kita pwedi ibalik sa asawa mo. Mahal na kita ayaw kung mawala ka sa akin." Wika ng binata sa sarili. habang palihim na tinitignan si Isabel. Naawa siya dito, pero mas nakakaawa ito kung ibalik niya ito sa asawa.

Wala silang imikan haggang sa makarating sila sa bahay.

Matapos niyang tulongan ang inay ng binata sa pag hahanda para sa hapunan nila.

Nag papaalam siya na mag papahangin lang muna siya sa labas.

Tahimik siyang naka tanaw sa malayo,

inisip niya ang kanyang mga magulang, kumusta na ang mga ito?

Naramdaman niya ang mga yapag na papunta sa kanyang kinatatayuan. Nilingon niya ito nakita niya ang binata. Binaling niyang muli ang kanyang paningin sa karagatan.

"Isabel, galit ka paba sa akin? "Tanong ng binata ng maka lapit ito sa kanya.

Hindi siya umimik.

Katahimikan ang namutawi sa kanilang dalawa.

" Gusto mo bang pumalaot tayo?" Basag nito sa katahimikan.

Tinignan niya ito saka tumango tango. Inalalayan siya nitong maka sakay sa bangka.

Nilalaro ng kamay niya ang maaliwalas na tubig ng karagatan. Nilibot niya ng kanyang paningin ang buong kapaligiran.

Natanawan niya ang mga batang nag hahabulan sa dalampasigan.

"Kay sarap maging bata uli, walang problema. Lalaro laro lang ang iisipin."Naisambit niya. Bumuntong hininga siya.

"Ang lalim naman non." Wika ng binata

" Wala, na iingit lang ako sa mga batang nag lalaro sa dalampasigan, yong wala silang problemang iisipin paano lagpasan." Seriouso niyang saad.

" Kung pwedi lang sana bumalik tayo sa pag ka bata no?" Ani nito sa kanya.

Tumango tango siya. Bigla siyang napa halakhak ng makita ang kaninang bata nag lalaro napatakbo dahil hinahabol ito ng ina ng walis tingting.

"Hoy! Ano ang nangyari bakit ka tumawa?" Taka nitong tanong sa kanya.

" Tignan mo yong bata, hinabol ng walis ting ting ng ina." Tinuro niya ang mag ina nag hahabulan.

Nahawa na din si Tristan sa tawa niya habang sinundan ng tanaw ang tinitignan niyang bata. Nag iiyak ang bata patakbo pa uwi sa kanila habang naka sunod ang ina nito.

" Yan, ang gusto ko yon tumawa ka, lilitaw lalo ang kagandahan mo" wika ng binata habang titig sa kanya.

" Binola mo naman ako," naka ngiti niyang tugon at sinasabuyan niya ito ng tubig. Ginantihan siya nito.

Sa kalikutan nila, tumaob ang bangka. Napahalakhak sila pareho, habang mag kaharap silang naka kapit sa tumaob na bangka.

" Na mimiss ko ito." Wika ng binata at nilapit ang mukha nito sa mukha niya.

Mag sasalita sana siya ng tuluyan siyang halikan nito.

Iniyakap niya ang mga kamay niya sa leeg ng binata.

Naging mapusok ang kanilang mga halik hanggang sa mapugto ang kanilang hininga. Nasa tubig sila pero ramdam nila pareho ang pag init ng kanilang katawan.

Inakay siya ng binata sa dalampasigan kung saan sila lang ang tao.

Wala itong tigil sa pag halik sa kanyang mga labi. Pareho silang dalawa na naging mapusok ang halik sa bawat isa.

Dahan dahan tinanggal ng binata ang kanyang sout . At sinunod nitong hinubad ang sout nitong damit at pang ibaba.

Banayad na ipinasok ng binata ang pag kalalaki nito sa kanya.

Napayakap siya dito ng mahigpit habang mabilis itong gumagalaw.

Para siyang dinuduyan sa bawat galaw ng binata.

Niyakap siya nito ng mahigpit ng tuluyan siya nitong maangkin.

" Mahal na mahal kita." Bulong nito sa kanya habang mahigpit itong naka yakap.

Mag kahawak kamay silang bumalik sa bahay nito.