Cheryl Althea's POV
Two years later…
Kalong ko ang bunso kong anak na babae habang pinapadede ko ito sa aking dibdib at gumagalaw galaw ang kinahihigaan kong duyan. Presko ang hangin dito sa ilalim ng puno ng mangga kung kaya’t mahimbing itong natutulog sa aking mga bisig.
Mabilis na lumipas ang panahon at dalawang taon na pala kaming naninirahan dito sa probinsya. Payak at simple lamang ang aming buhay; bagamat mayroon akong kasambahay na dalawa na siyang tumitingin tingin sa dalawa kong anak na babae dahil ang dalawa kong lalaki ay mabilis naging matured ang isip kaya’t hindi na sila naghahanap ng tatay batid nila ang aming sitwasyon. Madalas din kaming magkontakan ng mga magulang ko at sila ang nagsusustento sa aming mag-iina dahil hindi ako pinapatrabaho ni mama at papa gawa nga na
