POISONED LOVE (ON GOING)

“How is the Patient in room 23 Mr. Gonzales? ”I asked one of the nurses here at Arellano Hospital where I am already a full -fledged doctor. I reached what I had long dreamed of. “Doc. Veda, Mr. Gonzales. is okay, Doc Castillo will look into it later.” I nodded to her and looked at the other records. It's been 8 years at isang taon pa lamang ako rito sa Arellano Hospital. Mas nasanay ako sa states dahil doon ko inabot ang pangarap ko and now nandito na ulit ako sa pilipinas. No one knows I'm here except my family. I also lost contact with my friends. I have forgotten all the pain I went through and now, I can say that I am happy with my life. I was busy reading the records of other patients when my phone suddenly rang. Vitus again. “Why are you calling again, Vitus? I think you are the only business man I know who is not busy. ” I said and I heard its laughter on the other line. Are you like that with your patients Doc? Come on Ravi, don't you even miss me? ”He said. Napansin ko na paos ang boses niya, siguro pagod na ito sa trabaho. “Alam mo Vitus, para kang Virus 'no. Magpahinga ka na nga. Hindi 'yan maganda sa kalusagan mo.” I said. Lumabas ako para hindi maka istorbo sa ibang mga nurse at pasyente. “Later, I still have a meeting. I just called you to say hello. By the way, have you seen him? ” He asked and I knew who he was referring to. "Shut up Vitus, I haven't seen him yet okay and you've already made a few calls today." Inis na sagot ko sa kaniya. “Who am I referring to? I didn't mention any name but you were annoyed right away. Can't you still move on doc? Naturingan kang isang doctor but you can't cure your heart hahaha. ” Humagalpak naman sa tawa si Vitus samantalang ako ay inis na inis pa rin. “Pwede ba Vitus, tumawag ka ba para inisin ako?” Iritadong sagot ko rito. “Hindi Doc, tumawag lang ako to remind you. Malapit na akong umuwi ng pinas. Makikita mo na ang gwapo kong mukha.” I sighed, “Oo na, gwapo ka na kaya pwede ba, 'wag mo na akong istorbohin dahil marami akong pasyente na aasikasuhin ngayon.” Narinig ko naman na tinawag na siya ng kaniyang secretary sa kabilang linya. Mabuti na lamang at meeting niya na. “Don't forget to call or text me later when your duty is over.” He said so I just laughed and ended the call. I'm sure there will be a lot of text later. You're really crazy, Vitus. Matapos naming mag usap ni Vitus ay dumaan muna ako sa 7/11. Katabi lamang ito ng Arellano Hospital, at sakto namang vacant ko ngayon at mamaya ko pa aasikasuhin ang iba ko pang pasyente. I bought a cup of spicy noodles and water. When I go out, I think there will be an emergency today because the nurses are in a hurry. Since Doc. Castillo was there again. I didn't bother to look anymore. “Ano 'yang binili mo doc?” Tanong ni Mari. Isa sa mga nurse dito sa hospital. I smiled, “Noodles and water lang.” I said. “May nasaksak daw kanina doc kaya nagmamadali 'yung mga nurse. Gwapo raw 'yung nasaksak doc, gusto mo ibugaw kita?” Natawa naman ako sa sinabi nito. Kahit kailan talaga kapag gwapo, lagi itong updated. “Seriously Mari, 'yan pa talaga ang iniisip mo? Bakit hindi mo tulungan si Doc. Castillo doon.” I said. “Hindi na ako kailangan ni Doc. Castillo doon, lagi nga akong pinapagalitan tapos sobrang sungit pa. Ang gwapo nga pero ubod naman ng sungit. Ang sama ng ugali” Napailing iling naman ako dahil sa sinabi nito. It's true, masungit nga si Doc. Castillo pero mabait naman ito at maaalahanin. Naalala ko noon nung bago pa lang ako rito ay palagi rin akong napapagalitan nito. Abala ako sa pagkain ng ipatawag si Mari. Napansin ko naman na sunod sunod yata ang pagdating ng ambulance ngayong araw. Pagkatapos kong kumain ay dumaan ako sa room 16 para bisitahin ang pasyente ko nang makita ko si Mari na nagmamadali. “Doc. Veda!” Sigaw niya at tumakbo palapit sa akin. “Why?” I asked. “Nasa E.R 'yung nasaksak, sabi ni Doc. Castillo ikaw na raw magtahi ng sugat no'n at may pasyente pa raw siya.” Sabi niya kaya tumango ako at nagtungo sa E.R. Nang makarating ako sa E.R ay nagulat ako sa nakita ko. Bakit siya pa? It's been 8 years at sa ganitong sitwasyon ko pa siya makikita. “Nalinis na ba ang sugat niya?” Tanong ko. “Yes, Doc.” Sagot ni Haley, isa sa mga katuwang ni Doc. Castillo. “Good, maaari ka ng umalis. Kaya ko na ito. Tatawagin ko na lang kayo kapag okay na at ililipat na siya ng room.” Utos ko sa kaniya kaya naman agad itong lumabas ng E.R. Ano bang nangyari sa isang ito at nasaksak. Nagsimula na akong tahiin ang sugat niya ng maramdaman kong gumalaw ito. Magigising pa yata. Bulong ko sa sarili ko. Nang malapit na akong matapos ay bigla itong nagising. Bwiset, bakit ba bigla na lang itong nagising kung kailan namang kami na lang dalawa ang nandito. “R-Ravi..” Nahihirapan niyang banggit sa pangalan ko dahil sa iniinda nitong sakit. “Huwag kang malikot, malapit na akong matapos.” Sagot ko sa kaniya. “What a-are you doing here?” He asked. “Shut up, Gideon. Hindi ako matatapos sa ginagawa ko at isa pa, can't you see. Tinatahi ko ang sugat mo.” Iritadong sagot ko rito. “When did you come back?” He asked again. Hindi ko na siya pinansin at tinapos ko na lang ang pagtahi sa sugat niya. “It's done. Tatawag lang ako ng nurse para malipat ka ng room.” I said. Lalabas na sana ako ng room nang bigla akong natigilan dahil sa paghawak niya sa braso ko. “The poison you put in my body, is still not gone. I missed you so much, baby.” Not again, Gideon Allegra.