Chapter 17

1178 Words

Hindi ko alam kung ilang oras ba ako umiyak kagabi. Mula sa party hanggang sa bahay ay patuloy pa rin ang pag-agos ng mga luha ko. Hindi naibsan ng yakap ni Nigel mapatahan ako.  Sa tuwing nakikita ko kasi ang Tatay ko ay naalala ko lahat ng pinagdaanan naming hirap mula ng abandonahin niya kami. Masakit masyado at nakakapagod nang maramdaman.  Naghahanda ako ng gamit dahil uuwi ako ng Bicol ngayon. Tumawag kasi si Nanay kagabi na namatay na raw si Tiyo Berting. Nasagasaan ito ng rumaragasang truck. Nahuli naman agad ang driver dahil inasikaso ito agad ni Nigel. Nakakalungkot dahil masyado pang bata ang anak niyang si Totoy.  Gusto akong ihatid ni Nigel pero tinanggihan ko ito. Ngunit hindi na ako nakaangal nang sinabi niyang siya ang susundo sa akin. Marami kasi siyang kasong hawak ng

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD