"Hey, are you okay?" tanong ni Nigel. Tumango na lang ako at ngumiti ng tipid. Hindi ko naman kasi maaring sabihing hindi, kasi magtatanong pa siya ulit.
Pero sa loob ko talaga ay hindi naman ako okay. Nagagalit ako. At hindi ko alam kung dapat ko bang maramdaman iyon. Wala naman kasi akong ibang minahal kung hindi siya lang. Sabi nga ni Nanay puso lang, palaging puso ang gamitin. Kaya sigurado akong siya lang talaga. Alam ko iyon kahit hindi siya naalala ng isip ko.
Ngunit may maliit na bahagi sa utak ko na hindi dapat magpadalos-dalos. Hindi pa buo ang lahat kaya wala akong karapatang magreklamo.
Tumayo ako at pumasok sa silid namin ni Charlotte. Maayos na siya at wala ng lagnat. May tonsillitis pala kaya masama ang damdam. Kaka tsokolate niya iyon.
"April, pwede bang pakibantaya
