"Ate Mikkie, sabi ni Ate Inday, magsaing ka na raw ng malagkit," dinig kong sabi ng batang lalaki roon sa tinatawag niyang Mikkie. Ngumuso si Mikkie at itinigil ang kakadutdot sa kanyang brick game.
Nakita ko ang aking sarili na papalapit sa kanila. Sino ba sila? Bakit ko sila kasama? Sa senaryong iyon ay nakangiti ako. Binigyan ko pa sila ng pareho ng hotdog sandwich. Bakas sa mukha ng mga ito ang kasiyahan.
May babaeng hindi katandaan ang lumabas mula sa kwarto. Nginitian niya ako at mabilis na niyakap.
"Inday, Anak, madalas nakakalimot ang isip, ngunit ang puso, hindi." Tinuro niya pa ang kanyang dibdib. "Magdasal ka palagi. Paganahin mo ang iyong puso dahil ang pagmamahal mo sa amin, nandiyan lang 'yan. Hindi iyan mabubura ng kahit ano at ng kahit na sino," madamdamin niyang paha
