Ang sabi niyang pag-uwi namin na mag uusap kami ay hindi naman nangyari. Tatlong gabi kong sinubukang abangan siya ngunit palagi akong nabibigo. Palagi kasi akong nakakatulog dahil sa dami ng trabaho. Isama pa ang mga sideline ko.
Napaiyak na lang ako sa sobrang pagkabigo na nararamdaman. Nakakabaliw na talaga. Kayang-kaya niya pala akong tiisin ng gano'n. Masyado nang matagal ang tatlong araw. Palagi ko naman siyang tinetext upang mag sorry ngunit wala siya palaging tugon.
Tinext ako ng landlady ni Dory kung tutuloy pa ba ako. Wala naman na yatang pag-asa na magkasundo kami kaya aalis na lang ako rito.
Nakahanda na ang mga gamit ko. Tumigil ako sa tapat ng pinto ng kwarto ni Nigel at kumatok. Naka tatlo na ako ngunit hindi pa rin niya binubuksan. Hindi ko alam kung dahil tulog mantika
