Heartless Angel

Chapter #5: Millions

V: Millions

Seth's Point of View

Friday Evening 9:30 pm

*Kring... Kring!

"Hello! This is the RedSites Agency. How can I help you?" Pagbati ko sa kabilang linya ng telepono.

The RedSites Agency was a secret agency which consists of a private group of people who works for an exchange. Pay us and we will do whatever you wish for. It includes, torturing and killing your enemies, competitors and others.

And by the way, I am Seth Dayhun. I'm working here since High School, almost six years as their special hacker, and sometimes as call personnel to answer and to monitor a call from a client. At kagaya nga ngayon, gabi na pero naririto pa rin ako sa sariling opisina. Nagta-trabaho para sumagot ng tawag mula sa mga taong walang moral, ‘yung mga client ang tinutukoy ko.

"I want to talk and to have an agreement to the best killer you have." A man answered.

"Just wait for a minute, Sir!"

Hinanap ko ang profiles ng mga killers namin sa aking computer. Tatlong computer ang nakaharap sakin, mas napapadali ang trabaho ko kung sapat ang mga devices na kailangan ko. Bigla tuloy akong napaisip, bakit ba killer ang tawag nila parati? I’ll prefer to known them as Assasins. There job was tough and absolutely dangerous, they don’t even have an idea that they are wonderful and more beyond their expectation. It’s true that I admire them, especially her. Kaagad kong sinilip ang larawan ni Asia na naka-profile sa paborito kong computer.

Kaagad ko namang gin-send ang files sa kabilang linya nung makita ko ang list ng top one-to-five Assasins ng agency. Sa oras na sinagot ko ang tawag mula sa isang kliyente, mabilis kong binubuksan ang access na makakapag-link sa computer ko at device na gamit nila. Maraming coordinates ang kailangang i-handle, and it’s actually not difficult for me to manage.

"Have you received my message, Sir."

"Y-Yeah! That was quite impressive." He replied.

Baka napahanga siya dahil sa bilis ng service, depende lang ‘yun kung nasa mood ako. Minsan umiinit talaga ang ulo ko sa mga stress na kliyente, sila pa ang stress eh magpapagawa na nga lang sila ng gusto nilang ipautos. And then, sisigawan ka pa kapag daw mag-fail ang naka-assign sa kontrata. Well, hellooo! Tao lang din sila, namamatay din. Ano ang kaibahan nila sa normal na tao? Medyo walang puso lang minsan. I mean, parati…

"Only names, ages and other significant records? Why it doesn't have the profile pic of the murderers?"

“Murderers?” Mariin na tanong ko sa kausap.

“Yes, and do you have a problem with that?” Seryoso ang pagkasagot niya.

Huminga ako ng malalim, nang sa gayun ay di’ maulit ang pagreklamo ng client sa Head ng Agency namin. Baka kasi mapa-ikot ko ang ulo ng taong ‘to kahit hindi ko siya nakikita.

"Confidential, Sir! You're not allowed to see their faces during the arrangement of contract. And now, please pick your ideal killer so that we can start the game..." Pagpapaliwanag ko sa Client.

"Hahaha! I like it? We actually think the same thing, we both see this all as a stupid game." He laughed. "Please tell me more about— Dianne Flores."

"What a long conversation to start. Well, Dianne is our top 3 killer. She kills her victims using her unlimited bullets and guns, hahaha... "

Napansin ko lang na masyadong mapili sa killer ang bagong kliyente ng agency, mahirap bang ipapatay ang tao na gusto niyang mawala na? At masyadong mapaglaro ang tono ng pananalita niya, sanay na ba siyang magpapatay ng tao? Kakaiba siya sa mga naging kliyente na namin, wala siyang takot at kaba.

Agad kong gin-contact si Dianne upang maka-usap ang Client sa kabilang linya. Ilang minutong nag-ring ang phone, pero hindi pa rin siya sumasagot. Ano kayang problema ng Bullet Queen na ‘yun? Baka hindi pa niya natatapos ang current mission niya. Wala tuloy akong choice kundi papalitan ang napiling Assasin ng Client na ‘to.

"I'm sorry, Sir! Dianne's busy, I guess she's still on a mission. Please try again to find someone else from the list I've sent." Sambit ko sa kausap.

"Hmmm... Well, how about Rhey Jensen?" May pagkainis na namuo sa tanong niya. Hindi ko naman siya masisisi, pero magaling siyang pumili sa pangalawang pagkakataon.

"Wise choice, Sir!"

Agad ko namang tinawagan ang emergency number ni Rhey. At ilang sandali pa lamang ay sumagot na siya sa tawag ko. Oh, updated sa emergency call!

"Hello, Rhey! This is Seth, someone asked for you—" putol na panimula ko sa tawag, sapagkat sinigawan niya kaagad ako.

( -__- ) ?...

"Ugh! I'm on a vacation, Seth." Galit na sagot niya.

"Hey, come on! Try to talk for our new client, please! He said he can’t accept the agreement if it wasn’t you who will do the job. Pretty please…" Pagmamaka-awa ko sa kanya. A little lie can change her mind for sure.

. .. ... .... .....

"F-fine..." Napabuntong hininga siya.

Napangiti ako, wala talagang nakakatanggi sa napaka-charming kong boses. Hehehe, bakit ba hindi na lang ako sumali sa banda?

Ginawan ko ng paraan upang magkausap si Rhey at ang bago naming Client gamit lamang ang tawag sa kanya- kanya nilang telepono. Ilang sandali din lamang ay naka-join na sa tawag namin si Rhey.

"Good evening, Mr. Client! This is Rhey Jensen, what do you want?" Walang buhay na pagpapakilala niya. Nagulat naman ako dahil magpasahanggang ngayon ay binabastos niya pa rin ang mga nagiging client niya sa agency.

"Hahaha... Nice one, I like your attitude! We're totally the same..." Natatawang sagot naman ng lalaki sa kabilang linya.

"Don't compare me to your self. At ang dami mong sinasabi, sabihin mo na kaagad ang kailangan mo." Malamig na saad ni Rhey.

( ° __ ° ) Rhey naman! Mangingi-alam pa ba ako sa tawagan nilang dalawa? Nah! kaya na ng client ‘yan, total suplado at mukhang mayabang siyang kausap.

"Okey! I want you to do something for me. Kill someone, I'll send his name and photo. And be sure to kill him within just a day." Naging seryoso naman bigla ang tono ng pananalita niya. "And, I'll send the full payment right away..."

Gaya ng inaasahan, ipapatay niya ang biktima sa loob lang ng maikling panahon. Pero—Isang araw? Subalit si Rhey, nagagawa niya ang sariling misyon sa loob lamang ng ilang oras. Ganoon siya kabilis at talagang sobrang linis magtrabaho. Walang maiiwang ebidensya kapag siya ang humawak ng misyon na’ to.

“I’m sorry, but… How can I make sure that you’re not a cop? Or, part of any military group who wants to hunt me down?” Tanong ni Rhey.

“Who wants to hunt you down?” Biglang sambit ko.

(O_O) …

Napakagat na lamang ako sa aking labi, sino ba kasi may sabing sumali ako sa usapan nila?

“Oh, hahaha! Someone is worried about you, Mr. Rhey. He maybe likes you…” Mapaglarong saad ng kliyente mula sa kabilang linya.

“So? You like him too? Then, he’s all yours.”

Rhey naman, bakit mo’ ko pinamimigay? Huhuhu…

Maya- Maya lamang ay naka-received ng message ang aking PC. Tiningnan ko ito at nakita ko ang larawan at maging ang pangalan ng taong ipapatay niya. Agad ko namang gin-send sa phone ni Rhey ang profile ng magiging biktima niya. At ilang sandali din lamang, agad ding nakatanggap ng three million pesos ang account ng RedSites Agency.

( 0__0 ) T-three million?! Labis- labis naman siya kung magbayad. Minimum of 1.5 Million lang ang pwedeng ibayad. Donations ba yan, Sir?

"Anong kaso niya?" Tanong ni Rhey. Cold at seryoso na ang tinig nito.

"What do you mean by that? I've paid you, fully paid with extra bonuses. So you’ll have to do what I've asked for." Matapang na sagot naman niya.

May pagkamayabang talaga ang Client na'to. Anong akala niya kay Rhey, totoong bayaran na pumapatay dahil sa pera. Alam kong ito ang pinaka-ayaw niya sa lahat, mayabang na Client.

“You’ve misunderstood my own rules of killing, have you read my rules? It was actually on my profile, written above my signature.” Seryosong sambit ni Rhey.

“O-ohh! So you have your own rules? What an ideal man of service…” Napapatawang sagot ng lalaki mula sa kabilang linya ng tawag.

An ideal man of service?!

Man of service?!

Man?!

Napalunok naman ako dahil sa narinig mula sa kliyente. Siguradong nag-uumpisa ng uminit ang ulo ni Rhey dahil sa pasaway na kausap sa telepono. Sino ba naman ang hindi magagalit kung paulit-ulit mong maririnig ang salitang ‘Man’?

"It says here that, hindi ka tumatanggap ng trabaho kung hindi kriminal ang papatayin mo. Hahaha! Nakakatawa naman..."

“Wag kang mayabang, why don’t you kill him using both of your dirty hands? Perharps he’ll die because of the odor from your own brutal hands…”

Napalunok akong muli dahil lalong nagiging tense ang nangyayari sa dalawag ‘to. Kapag na-bad mood si Rhey ay baka siya pa ang mapatay ng wala sa oras. Pero—ilang saglit din lamang ay muling nakatanggap ng message ang agency.

Another three million were added to your account, now you have a total of six million from ‘Unknown’…

"Well, is that enough to do you job?" Tanong ng kliyente sa kabilang linya.

( ° o ° ) This is so crazy! Another three million?!

Napabuntong hininga si Rhey, mukhang napag- alaman niyang nadagdagan ang bayad sa ulo ng biktimang papatayin niya. Hindi naman siya tumatanggap ng trabaho dahil sa malaking halaga ng pera, ang mahalaga sa kanya ay ang status ng biktima. Kung ito ba ay baliw, may sira sa utak, nagbabaliw-baliwan...

Ugh!Forget about that, puro na lang baliw ang pumapasok sa utak ko. Baka naman ako lang ang nababaliw dahil kausap ko siya ulit ngayon, hehehe…

"I'll tell you what to do, meet me tomorrow at eight o'clock in the morning."

"…Fine! Tomorrow morning, send me the address." Matagal bago si Rhey..

"Contract was made, thank you for using the service of the RedSites Agency." Sagot ko naman.

"Thank you too, Mr. Seth." Masayang saad ng Client. "And have a good night to you too, Mr. Rhey Jensen." At kaagad din niyang pinatay ang tawag.

Napahinto ako ng mga sandaling iyon, narinig ko ulit ang salitang magpapagunaw ng buong future ko...

Mr. Rhey Jensen..? ( × __ × )

"S-e-t-h! Papalampasin ko 'tong ginawa mo. Sinira mo na nga ang bakasyon ko, tapos maririnig ko pang Mister ang tawag sakin." Sigaw niya sakin.

Ramdam ko ang nakakatakot na boses niya, ngayon pa lamang ay nanginginig na sa lamig ang buong binti ko. Malay ko bang nasa bakasyon talaga siya, hindi ko naman alam…

"Siguraduhin mong hindi na ako mapagkakamalang lalaki..." Pagbabanta ni Rhey sakin bago niya tuluyang patayin ang tawag sa telepono.

I took a deep, deep breath. Kailan ba siya babait sa akin? Huhuhu…

“Ginagawa ko lang naman ang trabaho ko, nakalimutan ko lang naman na iduktong ang “Asia” sa unahan ng pangalan mo sa profile. Sorry, I hope you’ll forgive me…” Bulong ko.

Nagsasalita pa ako kahit pinatay na niya ang tawag, napaka- tanga ko talaga. Kailan ba ako gagawa ng bagay na ikakatuwa niya? Ni-reject na nga niya ang inaalok kong date, tapos ngayon galit pa siya sakin. Kailan niya naman ako papansinin? Kapag bumait ako at natutong ngumiti? I hate smiling, and she know that already. Don’t tell me—babait lang siya sakin kapag sinira ko ‘tong favorite computer ko?

Hmmm…

Napaisip ako, gawin ko kaya malay mo gumana. Mamaya ko na sisirain, hindi rin naman big deal kung masira yan. Ang Agency naman ang nagpo-provide ng mga gamit.

Tiningnan kong muli ang aking PC, nakita ko naman kaagad ang larawan ng taong papaslangin ni Asia. Napatitig ako sa mukha ng lalaki, medyo payat pero maputi at artistahin ang dating. Matangkad din, at sana mapatay niya kaagad. Baka kasi ma-fall siya sa maamong mukha ng tupa na ‘to.

"Hahaha, there’s no way na mafa-fall ang Heartless angel ng agency.” Ngising sambit ko sa sarili.

Ang malas niya naman, mukha pa namang bata ang lalaki na ‘to. Binasa ko ang pangalang nakasulat sa profile ng biktima, ang nakasulat.....

JON ARIES COPPER

Sino siya? Is he nobody? Why the client wants to kill him? He doesn’t look like a criminal, he look more than a professional man.

“Jon Aries Copper, where did I hear this name? it seems familiar…”