TWENTY
Nagising akong mabigat ang katawan. Hindi ko alam kung bakit pero para akong magkakasakit. Pagkatapos naming lumabas ni Lance, inuwi niya na ako dahil napagod din ako sa pinaggagagawa namin sa opisina niya. Hindi ko rin ma-imagine na magagawa ko iyon. Never pa kasi naming nagawa ni Martin iyon.
Pinilit kong bumangon at maligo dahil may pasok pa ang anak ko. Kahit may sarili siyang yaya, hindi ko pa rin mahayaang ito lang ang mag-asikaso sa kanya. Mabilis akong naligo at nagbihis pero pagbaba ko ay nakaayos na rin pala ang anak ko. Napangiti ako nang tahimik silang nagtatalo ng yaya niya. Kahit masunurin siya, hindi pa rin maiwasang minsan lumabas ang pagkamaldita niya.
“Mommy, you’re late na. Are you sick?” tanong niya at tumakbo palapit sa akin.
“Hey, don’t run. I’m fine. Mommy
