"Pardon? Can you repeat what you said?" mukhang namali ata ako ng pandinig sa isip isip ko.
"Let's go they are not here anymore. My friends send them at home already. Siguro naman malinaw na yan sayo?" Nimer said.
Sumama na lang ako sa kanya at mukhang mangangain na ng tao ang hitsura. Habang nasa biyahe hindi ko namalayan na nakatulog na pala ako.
Nimer:
Tinititigan ko siyang nakatulog, hindi ko alam kung bakit kelangan ko siyang pagtiyagaan. Nangingiti ako sa tuwing naalala ko ang kanyang ginawa kanina. Ngayon ko lang nakita ang ugali niyang yan. Ever since hindi ko siya pinagtuunan nang pansin. Ayoko sa kanya dahil masyado siyang obvious kung magpapansin dati.
Akala ko ako lang ang mahal niya dahil halos magpakamatay na sa kakahabol sa akin dati. pero mukhang nag iba na ang situat
