MULING itinapon ni Winston ang bote ng alak at muli rin nagbukas ng isa pa. Kanina pa siya nagpapakalasing pero hindi pa rin siya tinatablan ng alak. Mulat na mulat ang mata niya malinaw ang diwa niya sa masakit na katotohanan.
Nakatayo siya sa pinto ng balkunahe kaya natanaw niya ang kaharap na mansion. Lumapit siya sa pasamano kaya kitang-kita niya ang bukas na ilaw sa bintana ng ikalawang palapag. Halos hindi kumurap si Winston nang makita niya si Isabel na nagsusuklay ng mahaba nitong buhok. Nakasuot ito ng pantulog napangiti siya nang masilayan ang mukha ni Isabel kahit pa hindi niya maaninag ang hugis ng mukha.
Ngunit naglaho ang ngiti niya sa labi nang makita niya ang asawa nito. Niyakap si Isabel sa likod at ngumiti si Isabel hanggang sa kinabig ito ng asawa.
Tumingila at tum
