Chapter 47

1356 Words

Alexandria : Hindi niya alam kung paanong ganoon kabilis na nasa harapan na niya ito. Pagtingala na lamang niya ay madilim na mukha ni Rodrigo ang nakita niya. Napangiwi siya. Nakalimutan niyang hindi pala nito alam na ito ang ama ng dinadala niya. "Gusto mong sumama?" Hinawakan siya nito sa kanyang baba. "Sige bahala ka!" mahina ngunit mariin nitong wika sa kanya. Tinalikuran na siya nito. "Pia, tara na!" wika nito at nauna ng lumabas ng bahay. "Let's go, Alex," nakangiting wika nito sa kanya. Hinintay nito siyang makalapit at sabay na silang lumabas. Bilang asawa ni Rodrigo ay sa harapan siya syempre sumakay. Hindi naman siguro ito makakaalma. Pagsakay niya sa harapan ay tumingin ito sa kanya nang maasim. Isang matamis naman na ngiti ang iginanti niya rito. Hindi na n'ya tiningna

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD