UNWANTED CHILD (TAGALOG)

Chapter 11

WARNING: This chapter contains sensitive scene and only for mature readers. Expect grammatical errors, Spelling and typos.

MATURE CONTENT!

READ AT YOUR OWN RISK!

" Heyyy are you alright?" tanong sa akin ng aking asawa na kanina pa nakahalata na hindi maganda ang aking pakikisama sa kanya.

" No! I'm difeinitely not okay babe!" maikling sagot ko.

" Dahil ba ito sa kapatid mo na si Airene?" tanong niya.

Tumango tango na lamang ako habang humihikbi, hindi ko na kayang sabihin pa ang aking kasagutan sapagkat ayaw kung mahalata niya na umiiyak ako sa tuwing inaalala ko ang aking kapatid.

" Hindi ko na alam ang aking gagawin babe! gusto ko nang bumitaw ngunit hindi ko pwedeng bitawan ang pag hahanap ko sa kapatid ko." mahabang litanya ko.

" Don' t worry babe, hindi tumitigil ang ating mga tauhan sa pag hahanap sa kapatid mo." wika niya.

" P paano kung may masamang nangyari sa kanya?" nag aalalang tanong ko.

"No! wag kang mag isip ng negatibo, kung sakali man na may mangyayari sa kanya, pananagutin natin ang mga taong gumagawa sa kanya ng kasamaan." saad ni Alfred.

Wala akong nagawa at hindi ko na rin alam ang aking sasabihin kung kaya, yumakap na lamang ako sa kanya ng mahigpit upang ipadama ko sa kanya ang aking pasasalamat, batid ko ang pag aalala ng asawa ko at nakikita ko rin na ginagawa niya ang lahat upang makita ang aking kapatid.

Araw na lamang ang aking bibilangin at mag tatapos na ako sa kursong aking kinuha.

Nasa loob ako ngayon ng university sa katunayan pinatawag ako ng aming dean sa aming department dahil may sasabihin daw ito sa akin.

May idea na ako sa sasabihin ni dean sapagkat noong nakaraang linggo ay nakapag email na siya sa akin, nakasaad sa kanyang email ang mga awards na matatanggap ko at trabaho. Napakabless ko kung totoosin, dahil hindi pa nga ako nakapag tapos may trabaho ng nag aantay. wika ko sa aking isipan habang nag lalakad patungong dean's office.

Pag dating ko, kumatok muna ako ng tatlong beses bago ko pinihit ang door knob at binuksan ang pintuan.

"Good morning sir!" pag bati ko sa aming dean.

" Good morning iha! come in." maikling pag bati niya sa akin.

" S sir.! Anything I can for you po? nauutal na tanong ko.

" Well iha, pinatawag kita dahil gusto ko lamang na batiin ka sa iyong pagiging consistent dean's lister since. I want to tell you na ikaw ang may pinakamataas na markang nakuha." mahabang litanya niya.

" Ahhh sir ginagawa ko lamang po ang nararapat po,." wika ko naman.

" Salmat iha." maikling saad niya,.

" Walang anuman po sir."sagot ko naman.

" By the way iha, may nag imbita sayo ngayong gabi gusto ka daw niya mameet para batiin ka ng personal." wika niya.

"h huuhhh s ssino po? nag tatakang wika ko sa kanya.

Ngumiti ang aming dean sa aking likuran na para bang may tao na kanina pa nakikinig sa aming usapan, nang lingunin ko ito nakita ko si Alfred ang aking asawa na nakangiti din sa akin. kinikilig ako sa pustora niya napakaguwapo talaga ng aking asawa, kung alam lang ng dean na asawa ko siya hummmp kanina ko pa ito niyakap sa harap niya, ngunit kailangan pa rin namin mag panggap na walang ganap sa aming dalawa.

" Ohh ayan na si sir." wika ng dean.

" S sirr Alfred kayo po pala iyan." pagkukunwari ko na hindi kami mag kakilala.

" Ahhh iha I want to tell you na siya pala ang nag sponsor ng lahat ng gastusin mo sa pag aaral at lahat ng pangangailangan mo sa university."wika ng dean.

Humarap ako kay Alfred at yumuko ng bahagya tanda ng pasasalamat at paggalang ko sa kanya, bilang asawa,, bilang boss at bilang nag bibigay ng sponsor sa aking pag aaral.

" M maraming salamat po sir."saad ko.

Ngumiti lamang ang aking asawa na nakatitig sa akin, hindi ko alam kung nang aakit itong aking asawa sa aking at ang lagkit ng tingin na may ksamang napakasarap na ngiti.

Marami silang napag usapan ng dean, nakikinig na lamang ako at tungkol naman sa business pinag uusapan nila, hindi ko akalain kamag anak pala ni sir Alfred itong aming dean at isa din pala ito sa mga investors ng school na ito. Sagad sa buto na talaga ang yaman ng aking asawa.

Tapos na ang usapan at nauna na akong lumabas, nasa ilalim ako ngayon ng puno ng mangga at nag iisip isip, napakaraming bagay akong iniisip nakatingin sa kalangitan habang hawak ang aking libro, nang biglang may sumondot sa aking tagiliran na nag papatili sa akin ng malakas.Nang lingonin ko ito nakita ko si Bryle isa sa mga kaklase kong nanliligaw sa akin,ngunit matagal ko na siyang binasted dahil isa lang naman ang nag papatibok ng puso ko, iyon ay si Alfred.

" Anu ka ba?" saad ko sabay hampas sa kanya ng libro.habang hinagampas ko ng libro kay Bryle may nakita akong isang tao na nakatayo malapit sa aming kinaroroonan at nakatingin ito sa aming direksiyon, dali dali kong pinulot ang aking mga gamit upang iwasan si Bryle ngunit sadyang makulit ito, sunod ito ng sunod sa akin.

"Wait Aira please wag mo naman ako laging talikuran." pag mamakaawa niya sa akin.

" Bryle please! nakikiusap ako sayo tumigil ka na, tigilan mo na ako, may asawa na ako at may mga anak ako." inis na wika ko sa kanya.

" Kaya ko naman panindigan ang pagiging ama sa mga bata Aira, kaya ko silang akoin, mayaman ako, maraming pamana si daddy sa akin." mayabang na wika ni Bryle sa akin habang tinatalikuran ko siya, tuloy tuloy lamang ang lakad ko ng mabilis hanggang sa tumapat kami sa direksiyon ni Alfred bigla nalang hinila ni Bryle ang aking siko ng malakas at may puwersa dahilan ng pagkaharap ko ng malakas sa kanya at nag lapat ang aming mga labi sa tapat ni Alfred na asawa ko. Agad kung tinulak si Bryle at sinampal ng pagkalakaslakas sa mag kabilang pisngi niya.

"Ilang beses ko bang sabihin at ipapaliwanag sa iyo na may asawa at mga anak ako, kaya please tigilan mo na ako." mangiyak ngiyak na wika ko sa kanya. Hindi ko na napansin si Alfred hindi ko na siya naaninagan sa gilid ng aking mga mata siguro umalis na ito.

"Hindi ako naniniwala na may asawa ka Aira simula't sapul wala kang pinapatynayan sa amin."sigaw na wika niya.

" Wala akong dapat patunayan sa inyo Bryle, marami akong inaasikaso at napakabusy kong tao, kaya tigilan mo na ako, sabay taas ng aking mga daliri at pinakita ko sa kanya ang aking wedding ring.

Ngunit sadyang matigas ang ulo bi Bryle, hinawakan niya ng mahigpit ang aking braso dahilan ng napatili ako sa sakit.

" Wala ka pa ngang na patunayan mayabang ka na, baliw na ako kung baliw, baliw ako sa pag mamahal ko sa iyo na binaliwala mo lamang." saad ni bryle na itinaas niya ang kanyang mga palad upang idapo sa aking pisngi ngunit may pumigil sa kanyang likuran, nang tiningnan ko si Alfred ito ang aking asawa.

" Boy stop doing such terrible things hindi mo alam kung anu ang mga consecoinces kung gagawin mo iyon." wika si Alfred.

" Wala akong pakialam tito kung anu man ang consecoinces, basta gusto ko mapasaakin siya, at subrang pakipot niya. wika niBryle

" Kung ayaw sa iyo wag mo nang ipilit Bryle, makakarating ito sa daddy mo." wika ni Alfred.

" Pati ba naman ikaw tito." wika ni Bryle.

" Yes! wag mo nang dagdagan pa ang mga kalokohan mo Bryle baka sa kangkungan ka na pupulutin." wika naman ni Alfred kay bryle na talaga namang sa isang salita lamang niya ay nakikita sa hitsura ni Bryle ang takot.

" Bahala ka nga jan," sabay talikod ngunit wala pang limang segundo ay bumalik ato at binalingan ako ng tingin. "Ikaw babae hindi pa tayo tapos pakipot ka pa hampas lupa ka naman." dagdag pa niya.

" Okay ka lang? tanong ni Alfred sa akin.

tumango na lamang ako tanda ng pag sang ayon, ngunit naguguluhan ako sa mga sinasabi niya kanina, pero hindi ito ang tamang panahon upang mag tanong sa kanya dahil nasa publiko kami. Ilang sandali pa nag paalam na si Alfred sa akin sa opisina na daw siya ng school mag hihintay sa akin at sa parking lot na kami mag kita mamaya..

Dito na ako sa loob ng kotse nag hihintay kay Alfred, laha kasi ng kotse sa mansiyon, pinagawan ni Alfred ng duplicate, kay lahat ng kotae may suau ako.

Pagdating nami sa mansiyon dumiretso na ako sa silid namin ni kambal, hindi na ako nag paalam kay Alfred dahil nag paalam na ako sa kanya sa kotse pa lamang.

Nag pahinga aki dah gabi na tulog na sila ng nadatnan ko.