UNWANTED CHILD (TAGALOG)

Chapter 10

WARNING: This chapter contains sensitive scene and only for mature readers. Expect grammatical errors, Spelling and typos.

MATURE CONTENT!

READ AT YOUR OWN RISK!

Limang taon na ang nakalipas, Nag diwang kami ni Alfred ng pang limang taong anibersaryo namin, nandito kami ngayon sa isang magarbong hotel sa Singapore dito namin ipinagdiwang ang aming pang limang taong anibersaryo. Bago kami lumipad dito nag paalam muna si Alfred sa mga kasamahan ko na katulong upang isama nanaman daw ako sa isang business trip.

Katulad ng dati business trip ang dahilan niya upang makasama ako, sa limang taon ng aming relasyon, patuloy pa rin namin itong inilihim sa lahat, pati sa pamilya ko, wala ni isang nakakaalam sa mga pang yayari.

Ito na rin ang huling taon ng aking pag aaral bilang isang mambabatas.

"Saan ako? anong lugar ito? nasa madilim na silid ako, at sa kabilang silid may naririnig akong isang dalagita sumisigaw, humihingi siya ng saklolo, tumayo ako at binuksan ang pintuan ng madilim na silid kung saan ako nanatili, laking pasasalamat ko at bukas ito, lumabas ako sa silid upang hanapin kung saan galing ang boses na aking naririnig, may apat na silid nakarating na ako sa dulo at doon ko nakita ang isang dalagita, sumisigaw at humihingi nang saklolo, bumaling ang aking atensiyon sa likuran ng dalagita may isang lalaki siyang kasama sa loob at mukhang may edad na ito, nang binalingan ko ulit ang dalagita, nakita ko ang aking nakababatang kapatid na babae, Airene!!!

napabalikwas ako ng bangon nang nakita ko si Airene. Nagulat naman si Alfred sa aking pag sigaw,."

" S saan ako?" nanginginig na tanong ko habang yakap ako ni Alfred.

" Sssshhhh nandito ka sa ating silid nilipat kita dito, nakatulog ka sa sofa,." mahinahong wika ni Alfred.

" N nasaan si Airene?" S si Airene! nanginginig na wika ko kay Alfred.

"Nanaginip ka, wag kang mag alala ipapahanap ko sa mga tao si Airene kung iyan ang ikakapanatag ng loob mo na mahanap siya." mahabang litanya ni Alfred.

" Nasa masalimuot ang kanyang kalagayan, hindi ko alam kung ano ang dapat kung gawin kung may masamang mangyayari sa kanya." humahagulhol na wika ko kay Alfred.

Ngunit sadyang napakabait ni Alfred at ginagawa din niya ang lahat upang mahanap ang aking kapatid.

Nasa beach kami ni Alfred ngayon dapat mag enjoy ako sa aming bakasyon ngunit hindi ko mapigilan ang aking sarili na maging malungkot lalo na sa tuwing maalala ko ang aking panaginip subra ang aking takot at kaba sa aking nakikita, it really a worst nightmare,simula noong nanaginip ako, halos hindi na ako makatulog sa kakaisip ko sa aking kapatid na si Airene at iyong lalaki na nakita kong kasama niya, batid ko na kilala ko siya ngunit hindi pa ako siguro kung siya ba talaga iyon.

" Babe!, masama ba pakiramdam mo? kanina pa kita kinakausap ngunit wala ka pa rin sa iyong sarili.wika ni Alfred.

"Okay lang ako babe, pasensiya ka na kung lagi akong wala sa aking sarili ha, hindi ko lang talaga maattempt kung may masamang mangyari sa kapatid ko,.

wika ko sa kanya. Yumakap siya sa aking upang pagaanin ang aking kalooban.

" Pinapakilos ko na ang ating mga tauhan, wag ka na mag alala baka mag kasakit ka pa niyan, ipaubaya mo na ang lahat sa akin babe!." wika niya sa akin.

" Gusto ko munang magpahinga babe,." saad ko.

" Sure babe! halika na balik na tayo sa kuarto." pag sang ayon niya.

Napakabait talaga ni sir Alfred, deserve niya ang taus pusong pag mamahal, dahil hulog siya ng langit sa akin siya ang dahilan kung bakit nasa maayos na kalagayan ako ngayon nakapag tapos na din ang aking mga kapatid, ngunit inaalala ko si Airene dahil nag layas ito at walang may alam kung saan ito nag punta, dagdag pa ang panaginip ko na si Airene ang nakikita ko.

Nasa silid na kami, bigla na lamang tumunog ang telepono ni Alfred, agad naman niya itong dinampot at sinagot ito.

" Oh Rahid kumusta may balita na ba? tanong ni alfred sa kabilang linya. nakaloud speaker ito kaya naririnig ko lahat ng napag usapan nila.

" Sir may lead na po kami, pinuntahan namin ngunit dalawang buwan na daw na umalis doon ang nag ngangalang Arene Chavez, sinundo daw ito ng isang may edad na lalaki may sanggol daw itong bitbit sir. hinala ng taga rito ay anak niya iyon." wika ng nasa linya.

Agad naman pinatay ni Alfred ang pag kakaloudspeaker ng kanyang telepono, kung kaya hindi ko na narinig ang kanilang usapan,. Hindi mawawala sa aking isipan kung sinu ang kasama niyang lalaki, at may anak? tanong ko sa aking isipan.Nag asawa na si Airene! ngunit bakit? may pag kukulang ba ako? Bakit hindi siya nag paalam sa akin? ang bata pa ng kapatid ko. saad ko sa aking isipan.

Ilang sandali pa pumasok na si Alfres sa aming silid, katatapos ko lamang din naman maligo, tumabi siya sa akin at niyakap ako.

"K kumusta? nakita na daw ba ang kapatid ko.?" tanong ko. lumingo lingo siya at medyo malungkot, kaya alam ko na kung anu ang ibig sabihin ng reaksiyon niya.

" Wag ka mag alala makikita din natin iyong kapatid mo." malungkot na saad niya.

Ayaw ko naman kuntrahin ang naging reaksiyon niya, nakalimutan ko kaya kami nandito upang ipag ipagdiwang ang aming pang limang anniversaryo, kung kaya para mapawi ang lungkot at pag aalala naming dalawa, tumayo ako sa harapan ng asawa ko at tinanggal ag roba na suot ko, bumungad ngayon sa kanyang harapan ang hubo't hubad ko na katawan.

Hinila ko siya dahilan upang tumayo siya sa harapan ko, dahan dahang tinanggal ang butones ng kanyang damit, kasunod noon ang kanyang pang ibabang saplot, natanggal ko na ang lahat ng saplot niya at pareho na kaming hubo't hubad ngayon.

Niromansa ko muna siya ilang saglit pa ramdam ko na ang galit na galit na niyang mga sandata, hinila ko siya sa kama upang makapwesto kaming dalawa ng maayos, pinahiga ko siya at ako naman ang pumatong sa kanya, ang aking mukha ay nakapwesto sa kanyang alaga, ganun din ang aking hiyas na kasalukuyang niyang kinakain ganun din ako sa kanya, hindi ko maiwasang mapabayo sa kanyang ginawa sa akin, ganoon din ako sa kanya, nag labas masok ang kanyang sandata sa aking bibig at sabay nga naming pinag saluhan ang nag aalab naming sandali. Ilang saglit pa, nanginginig na ang aking mga hita tanda ng may sumabog na sa loob ng aking sinapupunan.

Dahan dahang tumayo si Alfred upang ayusin ang aming pwesto ako naman ang nasa ilalim at siya naman ang nasa ibabaw ko, sa pag kakataong ito nag lapat ang aking hiyas at ang kanyang sandata dahilan upang maramdaman ko ang galit na galit niyang sandata init na init na ako, kaya ako na ang gumawa ng hakbang, hinawakan ko ang kanyang sandata at agad ipinasok sa aking hiyas, nasasabik na ako sa kanyang sandata, sapagkat parehas naging busy kami at walang oras para sa isa't isa.

"ahhh! ohhhh! babe! more please! isagad mo! diinin mo pa!" mapang akit kung wika. na agad namang pinagbigyan ni Alfred ang aking kagustohan. Wala akong ibang naririnig sa aming silid kundi ang walang sawang salpukan ng aming mga katawan at mapang akit na ungol.

" Ahhhh! ahhhhh! ungol ni Alfred napakasarap pakinggan ang kanyang ungol.

" Babe malapit na! ahhh ohhhh more, harder! ungol ko. Ilang saglit pa bumulagta na si alfred at nakapatong ito sa aking katawan,. Parehas kaming hingal na hingal kung kaya, pagod kaming dalawa at nakatulog na rin ng mahimbing.

Pag kagising ko sa umaga, wala na si Alfred sa aking tabi, kaya tumayo muna ako para hanapin siya ngunit pag bukas ko ng puntuan bumungad sa akin ang napakabangong amoy ng luto.Kaya batid ko na nasa kusina siya nag hahanda ng aming almusal, bumalik ako sa loob upang mag asikaso, naligo muna ako, nag linis ng silid nag arrange at kung anu ano pang dapat linisin at ayusin bago ako lalabas ng silid.

" Good morning babe! wika ko sa kanya.

" Hey babe good morning!" bati niya sabay halik sa aking mga labi. Niyakap ko siya ng mahigpit na ipinag tataka niya naman.

" Hmmm bakit? may problema ba." tanong niya.

" I just wana say thank you babe, kagabi lang ulit ako nakatulog ng mahimbing.

Namiss kasi kita ng subra.pasensiya ka na ha aminin ko minsan nawalan ako ng oras sa iyo, dahil sa napaka busy na schedule sa school, ngunit babawi ako sa babe pangako. Mahal na mahal kita babe!" wika ko.

" Mas mahal na mahal kita babe! Gagawin ko ang lahat mapaligaya ka lang..handa na ang ating Almusal."saad niya.

" wow ang sarap naman niyan.." saad ko.

" siyempre para sayo mahal ko." wika niya sabay kindat.

Hummm kahit papaanu nakalimutan ko ang aking problema, kahit papaanu napawi ang lungkot ko sa mga oras na ito, napapangiti ako dahil kasama ko ang nag bibigay sa akin ng lakas ng loob, ngunit hanggang kailan ako mag panggap, na sa kabila ng ngiti sa labas ng aking anyo ay lungkot at pighati na hindi ko kayang takasan.

Wala aking ibang gustong gawin sa mga oras na ito, kundi ang halughugin ang buong Pilipinas na makita at mahanap lang ang kapatid kung si Airene.

" Babe pagkatapos ng graduation pwede ba ako umuwi ng probinsiya? gusto ko silipin si nanay sa amin." pag papaalan ko sa kanya.

" hummm surw babe isama mo si bunso at ipasama ko rin ang salawang tauhan natin babe, for security." saad niya.

"Okay na kami ni bunso babe, si bunso nalang ang isasama ko." ani ko naman.

" Sige na babe wag na makulit, mag sama kayo ng dalawang body guard para sa kaligtasan ninyo, hindi mo kasi alam ang panahon ngayon babe, madaming masasamang loob sa paligid." mahabang litanya ni Alfred.

Tumango na lamang ako tanda ng pagsang ayon, totoo naman ang sinasabi ni Alfred sa akin, iba na ang panahon ngayon, mahirap na mag tiwala lala na at maraming mapagsamantala, sa susunod na buwan na ang aking graduation, ako ay nasasabik na sa aking pag tatapos, nitong nakaraang araw may email akong natanggap mula sa aming dean sa at nakapaloob dun na isa ako sa may pinakamataas na award sa amin.

Natuwa ako at proud sa aking sarili, ang gusto ko lang naman ay makapag tapos, hindi ko akalain na may masungkit akong awards. Laking pasasalamat ko aa panginoon dahil sa biyayang talino ang ipinagkaloob niya sa akin, sa aming mag kakapatid.

hi readers!

ako'y pag pasensiyahan, sapagkat mabagal ang update ng aking kwento, sa kadahilanang ang inyo pong lingkod ay may tinatapos lamang po.

Maraming salamat sa paghihintay at pag intindi. I love you guys!!!

A mheng