Kinuha nito ang sombrero nito at nagpaalam na ito sa kanya. Nakahinga naman siya ng maluwag ng siya nalang isa sa kubong iyon. Nilibot niya ang kanyang paningin at noon lang niya sinuri ang kubong iyon. Parang hindi na rin bago sa kanyang paningin ang kubo, para bang nakapunta na rin siya noon dito. At pati na ang ilog na nakikita niya kanina ay pakiramdam niya'y nakaligo na rin siya sa ilog na ito. Bakit halos lahat nalang ng lugar sa Haciendang ito ay parang pamilyar na sa kanya? Gusto niyang magpahinga muna dahil baka matatagalan pa si Ricardo. Wala na talaga siyang choice kundi ang hintayin ito. Tumayo siya at dahan-dahang tumungo sa papag upang mahiga muna doon. Ang mahalaga ay alam na ng kanyang biyenan kung nasaan siya ngayon.
Humiga nga siya roon at ipinikit ang kanyang mga mata,
