CHAPTER 19.2
CHAPTER 19.2 “Naisipan kitang dalhin dito dahil alam kong magugustuhan mo rito. Mahilig ka pa naman sa mga bulaklak, lalo na ‘yung mga rare species. Minana mo talaga ‘yon kay, Tita Harriet.” Saglit na natigilan si Donna. Napatingin siya sa ‘kin na tila ba nanghihingi ng tawad. For what? For mentioning my mother’s name? It’s not a big deal tho. “I’m sorry,” she said while biting her lower lip. “It’s fine,” malamig kong ani bago kami nagpatuloy sa paglalakad. “Ang ganda ng roses nila!” natutuwang aniya. Kulang na lang ay takbuhin na niya ang distansya para malapitan ang mga bulaklak. “Ito talaga ang paborito kong bulaklak! Kunan mo ‘ko ng litrato rito, Hart.” Hindi na ‘ko nakaalma pa nang inabot niya sa ‘kin ang kanyang cellphone. Wala na ‘kong nagawa nang agad siyang nag-pose, sa liko
- Writer
