' Nasaan na kaya 'yong lalaking iyon! ' tanong ni Reann sa kanyang sarili.
Kanina pa siya lakad nang lakad sa sala. Hinihintay niya si Prinsipe Cedie na dumating pero hanggang ngayon ay wala pa siya.
Napatingin si Reann sa orasan at mag-aalas nuwebe na ng gabi. Hindi pa siya kumakain ng hapunan dahil hinihintay niya ito para sabay sana sila.
Napabuntong hininga na lang si Reann. Ramdam na niya ang gutom kaya wala siyang nagaea kundi ang magtungo sa hapag kainan para kumaing mag-isa.
Pagdating niya dito, napatingin siya sa sinigang na baboy na kanyang niluto. Niluto niya ito nang mabuti, nang masarap para walang masabi si Prinsipe Cedie kapag kumain siya pero wala, hindi pa siya nakakauwi.
Umupo si Reann sa harap ng mesa at kumaing mag-isa. Nang matapos siyang kumain, nagligpit at
