CHAPTER 84
Niyakap ko si Heine. Ano pa ba ang hindi niya sa akin naibigay?
“Tara na? Okey na tayo rito?”
“Hindi man lang muna tayo papasok?”
“Saka na kapag okey na lahat. Kapag may mga furnitures na at kapag nalagyan officially ang dulo ng pangalan mo ay may MD na para mailagay na sa pintuan ng office moa ng iyong pangalan.”
“Sana mangyari iyon.” ginagap ko ang kamay niya.
“Mangyayari iyon. Mangyayari ang lahat ng iyon at pangako, magkasama tayo habang isa-isa mong nakukuha ang lahat ng pangarap mong iyon.”
Habang binabagtas namin ang daan papunta sa aming baryo kasunod ng malaking sasakyan na naglalaman ng ipapamahagi naming groceries sa aming mga kabaryo ay bumalik sa akin ang aking kabataan. Wala na doon ang waiting shed na pinaghihintayan sa akin ni Bryan noon. Isa na itong
