“MAMA,” ani ko nang makapasok ako sa silid nila ni Papa. Katatapos lang siyang tingnan ng doctor na itinawag ni Nato. “Sorry, Ma.” Kahit naman masama ang loob ko sa kanya ay ‘di ko pa rin maiwasang mag-alala. She’s my mother kahit bali-baligtarin pa ang mundo.
“Zoie, sweety,” tawag niya sa akin. Nasa tabi niya si Papa na tumango sa akin. “Gusto ko sanang humingi rin ng sorry sa iyo, anak. Na-realize ko na wala na sa tamang lugar ang mga sinabi ko sa iyo.”
“Ma…”
“Alam ko na ang totoo…”
“Totoo? Ano po ang sinasabi ninyo?” Nang ngumiti siya ay biglang bumukas ang pinto at iniluwa niyon si Marcus. “Marcus?” Napatayo ako at agad siyang dinaluhan. Niyakap ko siya ng mahigpit pagkatapos niyon ay may narinig akong malakas na tunog mula sa labas ng bahay. “Ma, Pa, ano po ang nangyayari?”
“Wal
