"Rizlan..." Urung-sulong ang mga paa ko na lumapit sa kaniya. Hindi ko na kasi alam ang gagawin. "Rizlan, maniwala ka sa akin, walang nangyari... Walang nangyari," iiling-iling kong sinabi habang nagsusumamo sa kaniya.
"Britta..." Biglang lumabas si Raven, akmang hahawakan ako pero natigilan nang makita siya.
Sandali silang nagkatitigan, bago siya muling bumaling sa akin.
I expected him to be furious, but he didn't, not even a single bad word came out of his mouth. Sa halip ay hinawakan niya ang kamay ko at dahan-dahan akong hinila palayo sa lugar na iyon. Wala nang tanong, walang sumbat.
Pagbalik namin sa penthouse ay pinaupo niya ako sa couch, pinainom ng tubig para pakalmahin. Nanginginig kasi ako at yung luha ko, nagkukusang bumuhos.
Ngayon lang ako natakot nang ganito. Natakot
