Nanlamig bigla ang aking katawan sa takot. Hindi ang sariling buhay ang naiisip ko kundi ang buhay na dinadala ko at maging si Brianna na maiiwan ko!
"Please, huwag niyong sasaktan si Brianna!"
"Oh, don't worry, aalagaan ko siya," nakangising sambit ni Bridgette. "Simula sa gabing ito, ako na ang kikilalanin niyang ina."
Kumuyom ang aking palad kahit hinang-hina ito. Nanlabo rin ang mga mata ko hindi dahil sa pagkakahilo kundi sa luha.
"It's okay, stepmom. You can rest in peace. Nandito naman akong magbabantay kay Bri. Hindi siya papabayaan ni ate," nakangising dugtong ni Cheska.
Nakakakulala ang kasamaan nila. Nakakahilo dahil na rin sa tinamo kong sugat sa aking ulo at sa kabang lumulukob sa dibdib ko. Nag-aalala ako sa kahinanatnan ng anak ko sa piling nila. Kailangan kong gumaw
