"First Love Never Die".

Chapter 1 Kanina p ako pa ikot-ikot sa higaan ko pero kahit anong gawing ko hindi pa din ako dinadalaw ng antok... Siguro namamahay aq dahil unang gabi ko ngayon sa maynila kaya naninibago ako... Naiisip q ang aking pamilya naiwan s probinsya, namimiss ko sila agad dahil hindi ako sanay na mawalay sakanila.... Nagawa kong makipagsapalaran dito sa maynila sa kagustuhang makapag-aral ng kolehiyo at makapatapos para matulungang maiahon sa kahirapan ang aking pamilya at para makalimot sa sakit na nararamdaman ng dahil s pagkasawi s una kong pag-ibig.... Bago graduation ng high school ay sinagot ko si Robin... Naramdaman kong mahal n mahal niya ako at ganun din aq sakanya.... Matangkad, mabait, masipag, mapagmahal, lahat ng katangian ng isang lalakeng pinapangarap ng isang babae ay nasakanya na lahat... Nung una ay hindi ko xa pinapansin dahil alam kong hindi ako nababagay sa tulad nya. Isang simpleng babae lamang ako samantalang xa ay sikat sa paaralan nmin... Maaga ako pumasok sa paaralan namin "Kaliya hintayin mu aq".... Paglingon nya nakita niya si robin na tumatakbo palapit sakin... "robin bakit mu ka tumatakbo maaga pa naman," Kaliya.... "gusto kasi kitang kasabay kaya hinabol kita" robin... Natahimik nalang siya dahil pabilis ng pabilis ang t***k ng puso nya tuwing lumalapit ang binata sakanya.... Nung malapit na sila sa paaralan isang matamis na ngiti ni robin sabay abot sakanya ng isang love letter para sknya at isang rosas... Namula siya ng tignan nya si robin, nahihiya pero sa loob loob nya ay kinikilig siya.... "Para sau Kaliyah sana magustuhan mu" robin... Tinanggap niya at ngiti lng ang sinukli sa binata at iniwan na nya ito.... Yun ang unang araw na nagbigay ng binata sakanya ng love letter at rosas.... Mula nung nagtapat ang binata sakanya ay araw araw n siya nakakatanggap ng liham neto at paminsan minsan may kasama pang rosas.... Nung una ay wla siyang responce dito subalik nung nagtagal ay palitan na sila ng liham hanggang sa tuluyan ng nahulog ang loob nya sa binata.... Isang araw matapos ang practice para s graduation ay nag usap sila.... Sinagot nya ang binata, masayang masaya ito dahil hindi niya inaasahan na sasagutin na xa bago sila grumaduate... Alam kc ng lalake na gusto nya bago man lng makapagtapos ng high school ay susundin nya ang kanyang ina na hwag muna makipagrelasyon dahil bata pa xa....ngunit nanaig ang pagmamahal ni Kaliyah kya nagawa niyang suwayin ang kanyang ina...ganun man hindi naglihim si Kaliya sa kanyang ina at natanggap ng ina ang desisyon ng kanyang anak... Matapos ang graduation lumuwas na siya. Smaynila dahil dun na siya mag aaral, naiwan si Kaliyah probinsiya.... Mukhang hind na din makakapag aral dahil kapos sila sa pera.... Naging call at text nalang ang communication nila ng kanyang boyfriend... Nung una ay ok lng naman ang relasyon nila kahit LDR pa sila hangang sa nagtagal naging madalang nalang tumawag ang lalaki sknya.... Inintindi ni Kaliyah dahil sabi nya busy lang siya sa kanyang pag aaral hanggang s isang araw bigla nalang hindi nagparamdam ang lalaki sakanya.... Labis siyang nasaktan sa ginawa ni Robin sknya.. Ang dami niyang tanong sa isip niya...bakit bigla nlng naglaho amg pinakamamahal niyang lalaki? Anu ba ang nagawa niyang mali at bigla nalang siyang iniwan? Wala siyang magawa kundi ang umiyak ng umikyat, yun nag unang pagkakataon nasaktan siya sa pag ibig.... "Kaliyah gumising kna diyan at mag almusal n tayo, kailangan muna ng kumilos dahil ihahatid pa kita sa papasukan mong trabaho..." sigaw ng kanyang tiya thelma...."opo tita babangon n po aq,".... Napuyat siya kagabi kakaisip sa mapait na sinapit sa una niyang pag ibig, pilit siyang bumangon..... Naligo na siya at nag ayos ng kanyang sarili.... ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Namasukan siya bilang katulong para makapag ipon sa kagustuhang makapag aral siya sa sarili niyang sikap sa darating n pasukan.... Isang taon na ang lumipas mula nung grumaduate siya ng high school kya nagpasya na siyang mamasukan bilang katulong.... "Kaliyah hwag kang mahiya sakin ituring mu akong bilang kaibigan" yung ang sabi ng kanyang amo na si Florence..."salamat Florence mag sabi ka lang sakin kung anu ang mga dapat kong gawin para alam q" nahihiyang ngumiti siya dito.....Kaedad nya lang ito at kasalukuyang nag aaral bilang nurse dto sa maynila... Kinuhanan siya ngkanyang magulang ang makakasama dito sa apartment na tinutuluyan niya upang may mag asikaso sknya at may kasama din siya rito dahil mag isa lamang siya... Ang gusto niya ay dalaga din katulad nya at dahil magkaibigan ang nanay ni kaliyah at ni florence na pumayag na din ng ina ni kaliyah na mamasukan dito.... "ikaw na ang bahala dito papasok n aq sa school kaliyah,"..... "sige mag iingat ka" sagot nya kay florence.... "hayyyy, naiwan na naman ako mag isa, araw araw nalang ay ganun ang routine nilang dalawa.... Maaga niya natatapos ang kanyang gawain dahil wala den masyadong ginagawa,. Nasanay na den siya rito habang tumatagal..... Isang gabi nagkwentuhan sila sa may sala... "ilang tao kana ba kaliyah? Tanong ni Florence sknya." seventin na aq at malapit ng mag eighteen dthis comming September."...."oh, tlga mag kaedad lang pala tayo...."ngiting sagot ni florence sknya..." Gusto q din kasi makapag aral ng kolihiyo kaya napag desisyunan kong mamasukan bilang katukong mu upang makapag ipon para s pag aaral ko sana"...kwento niya dito.... "pangarap ko makapagtapos ng pag aaral para matulungan si inay at itay"..." napag usapan namin ng aking mama na sa darating na pasukan ay pag aaralin ka din nila basta gampanan mu lng ung dapat gawin dito s bahay, alam kong kaya mubyin dahil dalawa lang naman tayo dito".... "talaga florence? Nako maraming salamat talaga sa inyo, napakabuti nyo sakin" mangiyak ngiyak na sabiya dito... "pakisabi sa magulang mung na magpapasalamat aq sakanila at matutukungan nila aq"..... "anu ka ba kaliyah, hwag ka nga umiyak diyan matagal p naman ang pasukan... Saka wala yun kapalit ng pagsama mu sakin dito at malaking bagay na sakin yun. Alam mu naman na sa lahat ng nakasama ko dito ikaw ang pinaka gusto ko dahil magkasundong magkasundo tayo... Isa pa dahil sayo hindi aq nahihirapan sa pagreteview ko sa mga subjects ko dahil sa tukong mu... Pati kaw nadadamay sa pagpupuyat sakin kaya dapat lang ma siklian din ang kabaitan mu sakin". Naexcite ako dahil sa wakas makakapag aral na den aq sa pasukan at libre pa kapalit nag pagsama ko kay florence at pag asikaso sakanya.... Labis akong nagpapasalamat sa Diyos dahil binigyan ako ng mababait na amo....