Entrapped (La Galliene Series 1)

Kabanata 13

"Alam mo? Ang kj mo, Gon! Nag-uusap kami ng pinsan mo tapos paalisin mo!" angil ko matapos ibagsak ang mga gamit na gagamitin namin sa pagi-study ngayong hapon sa aking kama. "...ngayon na nga lang nagkita ulit, e." bulong ko pa sa hangin bago naupo sa dito.

He did not listen to my rants. Instead, he sat on the usual swivel chair that had dragged. "Letʼs begin, young lady." he coldly ordered and turned the laptop to me. "Study these topics and Iʼll got to ask you about that later, get it?" he strictly instructed then asked.

I winced as I nodded. "Yes, my guard." I said.

Gaya ng gusto nito, pinag-aralan ko ang mga naka-outline na topics sa business. Tama nga siya. Mas magiging madali sa akin na matandaan at pag-aralan ang ginawa niya ito para sa akin.

Nauunawaan ko ang mga nakalagay doon!

Pero, habang inaaral ko ang reviewer na ginawa niya for me, sini-sinisimplehan ko siyang sulyapan. Humahanap din ako ng tiyempo upang makausap siya about sa favor sa akin ng kaibigan ko.

So, sana---sana talaga! Sana mapapayag ko siya!

Tapos kami naman ng pinsan niya ang magkalapit! Ang saya sa pakiramdam noʼn. Iyong crush ni Andi na si Gon, mapupunta sa kanya. Anong malay ko kung magkagusto din si Gon dito habang nasa isang peke silang relasyon, hindi ba? Goodness. Maid of honor agad ako!

Tapos si Siegfried at ako naman amg magpapakasal sa susunod na taon! Goodness. Ang excited ko masyado pero kasi naman! Gusto kong maging first boyfriend si Sie kahit si Gon ang first and second kiss ko!

Basta ang reserved ko ay ang aking sarili...at gusto ko, kay Siegfried Monrad La Galliene iyon mapunta!

I sighed.

Dapat kasi hindi muna ni Gon pinaalis ang pinsan niya. Gusto ko pang makasama at makausap, e. Anong malay ko kung huli na naman iyong kanina? Paano kung lumipad na naman siya pabalik sa Espanya?! Goodness! Taon na naman ang hihintayin ko, ganoʼn?!

Badtrip naman. Sana pumunta ulit siya dito o hindi kaya maligaw sa UP!

"Ano? May nakuha ka bang sagot sa mukha ko, young lady?"

I snapped back to my senses the moment I heard Gon spoke. "H-Huh? Ano---I mean, yes...I mean no! Hehe," parang tangang sagot ko.

Bakit hindi ko namalayang nakatitig na ako sa tungaw na na iyon, huh? Sa laptop kaya kanina ang tingin ko!

He sighed. "Stop thinking my cousin, Siegfried, young lady. Youʼre with me, tsk." aniya.

Nahiya naman ako. Slight.

"S-Sorry. So, ahm...aral na tayo, Gon? Hehe," sabi ko na lang.

Remember, Alloira. Donʼt badtrip him dahil may kailangan ka sa kanya!

Noted.

He sighed again. "Na-aral mo na ba ang nasa laptop?" he asked without looking at me.

"Partly, yes. Hehe,"

Hindi niya ako pinansin. Imbes, kumuha siya ng yellow paper at pen bago ibigay sa akin. "Letʼs get started." aniya sa malamig na tinig bago kuhanin pabalik ang laptop sa akin at isarado.

I nodded. "S-Sige,"

Lahat nang mga tanong niya ay kailangan kong i-identify. At dahil nag-aral ako kahapon then ngayon, nakakapagsulat naman ako ng sagot.

Matapos lang talaga ang exams namin, hayahay na kami dahil bakasyon na iyon! Canʼt wait na to go vacation and out of town. Away from toxicity and stress dahil sa school works!

"Okay last three questions, Alli." he announced.

Titig lang ako dito at naghihintay ng babanggitin niyang tanong.

Ang gwapo, goodness. Kung si Gon may hikaw sa kaliwang tenga, si Sie-baby naman ay may hikaw sa gilid ng labi! Goodness. Ang cool nilang magpinsan. Pero mas type ko si Sie. Mabait at marunong ngumiti. Si Gon? Para akong nangangausap sa yelo. Malamig na matigas pa!

He looked at me seriously. "Kung papipiliin ka, 1 out of 10...bakit hindi ako?"

I was confused. "Huh?"

He smirked. "None. I said, it is the one who is in the security business acting as a principal rather than an agent." he cleared.

Wala sa sariling tumango-tango ako bago nagsulat ng sagot sa aking yellow paper.

Dealer sagot doʼn.

Muli akong tumingin sa kanya at hinintay ang susunod niyang pagtatanong. Minsan, napapaisip ako kung bakit ako pumapayag na mag-aral kasama siya, e. At siya din! Kung bakit niya ako sinasamahan at tinutulungang mag-aral!

"It is also called financial intermediation and refers to lending by an ultimate lender to a financial intermediary that then relends to ultimate borrowers." tukoy niya.

Medyo napatagal ang pagtitig ko sa kanya dahil iniisip ko ang sagot. Nabasa ko ko din iyon kahapon kaya lang, hindi ko masyadong nasuri! Kainis naman!

I bit my lip as I wrote down the answer. "Goodness, hope it right." I muttered.

I heard his audibly smirk. "I know you knew the answer, Alli." he hoped.

I winced underneath. Binas ko din ang aking isinagot sa tanong nito as my review.

Indirect finance.

Hindi ko talaga sure pero magtitiwala ako sa sagot ko ngayon.

He then smirked. "Okay, last but not the least question," he announced and I listened so damn carefully. "In what Article and Section is the formulation and conduct of foreign policy can be seen?" he asked.

My eyes widen! "Ang daya mo naman! Bakit may law~! Kainis ka naman, Gon!" angal ko.

"What? Law is included in business management, young lady. You have to learn that also, tsk."

I pouted. "P-Pero kasi..."

He sighed. "Exam natin sa Friday, Alli. Dapat lahat pag-aralan mo and Iʼm here to help you out. Cooperation is what I needed," he seriously said, making me understand.

I sighed. "Kainis," I mumbled then wrote my answers down. "...kapag ito mali---"

"Do not afraid to made mistakes, young lady." he said.

Muli kong inangat ang ulo ko upang tingnan siya. Napakaseryoso niya masyado ngayon but malamig kung tumitig.

"Failures will slapped you in public. Success will hugged you in private." aniya. "Remember that," he remarked.

Kinuha niya ang aking sagutang papel at inisa-isang tingnan ang mga sagot na isinulat ko doon. Hanggang 50 questions ang sinagutan ko and pinakamahirap na yata ang pang-50 dahil tungkol iyon sa batas!

After some minutes, ipinakita niya ang papel sa akin at nanlaki ang akingvmga mata nang makita ang aking scores!

"49?!" hindi makapaniwalang tanong ko at tumingin sa kanya. "Saan ako nagkamali?!"

He smirked. "Sa hindi pagpili sa akin," banat niya.

I frowned.

"Kidding. You are wrong in number 50. In Article VII, Section 21, formulation and conduct of foreign policy can be read. Wherein under our constitutional system, Congress shares with the President the responsibility of formulating the countryʼs foreign policy although the conduct thereof is primarily reposed in executive department." mahabang paliwanag niya.

Magsasalita pa sana siya nang ituloy ko ang dapat na ssasabihin nito. "And the President formulates our foreign policy principally with the help of the Department of Foreign Affairs or DFA, right?"

He nodded. "Right," he agreed and I smiled.

Nagpatuloy pa kami sa pag-aaral. Kumuha din ako ng food sa baba para habang nag-aaral may kinakain.

Laking pasasalamat ko naman at ang dami kong natututunan kay Gon. Hindi ko pa din maintindihan hanggang sa ngayon kung bakit alam niya ang mga ito. Daig na daig ako!

Hanggang sa mapagtanto namin na alas-sais na pala ng gabi. Kung kayaʼt nagpasya kaming tumigil na sa pag-study.

"Gon? Bakit ang genius mo, ha? Saan ka ba nag-aral?" I asked curiously while eating an ice cream.

He shutdown his laptop first before looking at me coldly. "Harvard University," walang halong pagyayabang na tanong nito.

Napatango-tango ako. I even felt my forehead creased. "E, bakit nag-aaral ka pa rin sa UPLB? Ano, trip mo lang mag-aksaya ng tuition?" I asked.

He stood up. "I told you. Iʼm your bodyguard. Wherever you are, I should be there." he stated.

And he was about to take a step, approaching the doorway but I jumped off my bed quickly and blocked his way, still, holding my ice cream cone.

He looked at me with creased forehead. "What?" he asked bluntly.

Goodness. Iʼm nervous! How should I talked to him about Andiʼs case?! Paano ko sasabihin at makakasigurong papayag siya na maging boyfriend ng kaibigan ko upang ipakilala sa mga magulang nito at mapanggap na boyfriend?!

I smiled scarcely. "P-Pwede ba kitang m-makausap?" I begun.

He did not make a countenance. "Over what?" he asked coldly.

Goodness.

I released an air. Pakiramdam ko ay suffocated ako dahil sa bagay na ihahayag ko dito.

So not me, goodness.

"Young lady? Iʼm waiting," he said with a hint of impatience.

Kasi naman! Inaalala ko din na kiss ang kabayaran kapag humingi ako ng favor dito!

...pero mas importante ang problem ni bestfriend ko.

I sighed.

"Whatʼs with the sigh, Alli? Tsk. Youʼre uncanny," he commented.

I looked at him with a pout. "I need you..."

That made his brow arched. "...in your life?" he added.

I shook my head. "I need you---to help me and...and Andi," I confessed.

Nagbago ang timpla ng kanyang mukha. At pakiwari ko ay dahil nabanggit ko ang ngalan ng aking kaibigan kaya siya ganito.

His face turned flint. "Youʼre my responsibility. And helping Andi isnʼt included, young lady." he said.

"Pero kapag tinulungan mo siya, para mo na rin akong tinulungan Gon!" lusot ko.

Napailing-iling ito bago ako lampasan. Naging maagap naman ako. Hinawakan ko ang kamay nito kaya napatigil din siya sa paglalakad ngunit hindi niya ako magawang tingnan. Sa pinto lang at halatang pinipigilang mainis sa akin.

Sorry na~.

"Alli, please...huwag mo akong piliting gawin ang mga bagay na magpapalapit kay Andi." seryosong aniya.

I gulped hard!

Pumunta ako sa harap niya habang hawak pa rin ang kanyang kamay. Tumingin ako dito na may nagmamakaawang mga mata. "G-Gon...please, do me a favor. As your master...listen to me." I pled.

Marahan niyang binawi ang kamay sa aking hawak at malamig na tumitig sa akin. "Ipagawa mo na lahat, huwag lang ang makasama ang kaibigan mo." he remarked before finally leaving my room.

Bumagsak ang aking mga balikat dahil sa kanyang tinuran. Halos gapangin ko ang distansya pabalik sa aking kama dahil doon.

I sighed. "Paano na..." problemadong tanong ko sa sarili bago kainin ang ice cream sa aking kamay na medyo natunaw na. "...nakakainis,"

Nasa ganoʼn akong tagpo nang maalala ko si Siegfried. Bigla ay nakaramdam ako ng kaunting pag-asa para kay Andi! Kung ayaw ni Gon, edi susubukan kong kumbinsihin si Sie. Kasi kapag pumayag ito, magkakaroon ng pagkakataon na palagi din kaming magkasama ni Sie tapos si Gon naman kay Andi!

Tumango-tango ako. "Tama, tama..." nakangiting sabi ko.

Bukas na bukas din, kakausapin ko si Andi. Na sa halip na si Gon ang magpanggap na boyfriend niya, si Sie na lang!

Mga bandang 7:35, bumaba ako ng kusina upang kumain ng dinner. Nagugutom na ako. At hindi na ako nagulat nang makita si Gon sa dining na nakaupo at may hawak na baso ng alak. Mukha ring may iniisip.

Hindi ko na lang siya pinansin. Imbes, kumuha ako ng pagkain na niluto ng kinuha ng kapalit ni Yaya Buns habang wala pa ito at hindi pa nakakabalik dito.

Ramdam ko ang mga mata ni Gon na nakamasid sa mga ginagawa ko pero dedma ko na lang.

Nang mailagay sa tray ang mga pagkain ko at inumin, sa taas ko kasi balak na kumain, handa ko na sanang dalhin iyon paalis nang magsalita siya, bagay na nagpatigil sa akin.

"You mad?" he asked.

I did not look at him but I shook my head. "Akyat na ako," paalam ko at tangka na sanang maglakad nang magsalita na naman siya.

"Why donʼt you just eat here?" he suggested.

Ayokong kasama ka.

"May gagawin pa ako, e." I reasoned out.

He sighed. "Alli, please understand that---"

I smiled falsely at him. "No, donʼt bother. Itʼs okay. Maybe I could rather asked Siegfried La Galliene," I said.

His brows furrowed. "Why him?" pigil ang inis na tanong niya.

Ang gulo mo, Gon!

I smiled sweetly. "And why not him? Naisip ko rin na kapag pumayag siya...mas magkakaroon na chance na palagi ko siyang makita at makasama. So, thanks dahil hindi ka pumayag!" I stated.

He stood up and approached me. "What the hell, Alli?" he asked, irked.

I then smirked. "Yes, hell. Gon...si Siegfried." I answered confidently.

He looked deeply in my eyes as he moved closer to my face with gritting teeth.

Tinapatan ko ang intensidad ng kanyang titig. "O, bakit ganyan ka makatingin? May problema ka sa akin?" matapang kong tanong dito.

He cussed. "f**k. Do you like my cousin?" he asked.

I smirked.

"Damn it, Alli! Do you like Siegfried?!" be asked again madly.

I pushed his shoulder a bit then smiled sweetly at him before confessing the truth behind my sweet smiles.

"Yes. I like your cousin. Gustong-gusto ko siya...noon pa."