Entrapped (La Galliene Series 1)

Kabanata 16

"...be my boyfriend."

Napapalatak si Sie dahil sa walang kagatol-gatol iyong sinambit ni Andi sa harapan niya. Titig nang malalim sa kanyang mga mata at seryosong-seryoso. "You serious?" hindi makapaniwalang tanong ni Sie. "...I mean? What for? Bakit hindi si Gon?"

Andi then sighed. "Kailangan ko kasi ng boyfriend na ihaharap sa parents ko para hindi nila ako piliting ikasal sa taong hindi ko naman mahal, Sie. Isa pa, ayaw ni Daegon and Alli suggested na baka pumayag ka. I took the opportunity na." she explained briefly and looked down.

Napatingin sa akin si Sie and napangisi nang bahagya. "Iʼd never been in a relationship. At hindi ko akalain na sa pagpasok ko doon---fake pa." aniya, animoʼy may tampo.

I bit my lip as I lowered down my gazes. Medyo guilty ako dahil parang pakiramdam niya, ipinamigay siya nang ganoʼn kadali. Na parang walang halaga.

Sorry na, Sie-baby!

I heard Gon audible chuckles. "So, thatʼs the reason kung bakit kinukulit mo ako last night, Alli? Para mag-pretend na boyfriend ng kaibigan mo, huh?" he asked, as if it was a joke.

I stared at him and rolled my eyes. "Bakit, did you agree? Hindi naman, right? So, stop giving side comments na 'cause you are out of this, goodness." masungit kong tugon.

Andi interrupted our conversation. "Donʼt worry, Sie...kung hindi ka naman payag, pwede naman akong manghablot na lang sa tabi-tabi ng guy. Isa pa, boyfriend ko lang naman kapag kaharap ang parents ko pero kapag wala na sila, back to normal na din." she sadly explained. "...kailangan lang talaga na may ipapakilala ako sa kanila pagdating nila next week, e." she added and smiled bitterly.

Ako naaawa sa bestfriend ko. Kung guy lqng ako, hindi na sana siya namomoroblema ngayon!

I sighed as I held hand and looked at her. "Hahanap na lang tayo ng iba, Andi. Kung ayaw nila..." sabi ko dito.

...pero ang totoo, nagpaparinig talaga ako kay Siegfried.

"S-Sure," sagot ni Andi sa akin at ngumiti nang mapait.

Just then, Sie snarled. "Tsk, tsk. Iyon lang ba gagawin? Ipapakilala mo lang sa parents mo next week? And then kapag wala na sila, back to normal na ulit?" he repeated with a winced.

Andi nodded reluctantly. "Y-Yes, ganoʼn nga." she confirmed.

Goodness! Ibig bamg sabihin nito, pumapayag na siya?! For real?!

I stared deeply at my Sie-baby. Waiting for him to say yes, okay, sure. Napa-fingercross pa nga ako dulot ng anticipation, e.

Sie then looked at me with equal intensity and sighed. "...Iʼm in. Pumapayag na ako na maging pretend boyfriend mo---kapag kailangan lang," he agreed!

Nagkatinginan kami ni Andi sabay ngiti nang malawak then back to Sie!

"Really, Sie?!" tanong pa ni Andi.

He nodded. "Yeah. Thanks to Alli, pft." aniya.

Kinikilig talaga ako kapag tinatawag niya ang ngalan ko! Grabe~. Feeling ko, road to forever na kami ni crush mamaya or bukas, hihi!

Come on, Sie-baby! Make ligaw to me na~.

Andi then embraced me. "Thanks, Alli! Gowd, problem solved!" she exclaimed.

"I told you. I got your back." I whispered in her right ear while giggling.

Nasulyapan ko si Gon na poker face lang na nakamasid sa amin at nakikinig sa aming usapan. Kaya naman, dala nang kapilyahan---binelatan kp siya!

I heard Sie chuckled kaya napaayos ako nang upo. Hinawi ko pa ang aking buhok at inilagay nang maayos sa likod ng aking tenga bago ngumiti dito na gaya ng isang dalagang Filipina.

"Youʼre cute, Alli. I must say." he said with a smile.

Goodness, goodness! Medic here! Asan na you, guys! Hihihi.

I smiled with finesse. "T-Thanks, baby---I mean Sie! Hehe,"

Nyare nadulas, goodness!

"Pft. Hahahaha! Baby, huh?" he teased.

"Hehe, practice lang." lusot ko pa.

Nasa ganoʼn kaming usapan nang bumalik si Thalia na may malawak na ngiti sa mga labi, bitbit ang phone. "I heard everything! Gish, hahaha! At dahil diyan---letʼs go on a dining! Actually, nagluluto ako kanina noong dumating kayo. At dahil cutting naman kayo, tara na lang kumain at mag-kwentuhan! Hihi." sabi nito.

Iyon nga ang nangyari. Dumulog kaming lima sa kusina, including Thalia. Laking gulat ko nga nang maupo ako, naupo sa tabi ko si Sie! Then si Andi ay tumabi kay Gon na wala talagang pinapakitang emosyon!

Bahala siya, basta ako ay kinikilig at masaya dahil katabi ko si baby!

Inilabas ni Thalia ang binake niyang Fruit Basket Cake mula sa ref at inilapag sa table. Kumuha din siya ng mga forks and plates para sa amin.

She sliced the fruit basket cake. "This is just a try, guys. Ate Ven teach me kasi last time on how to bake this one, actually. Kayo na bahalang humusga, haha!" kwento niya at nilagyan kami ng piece of cake sa kanya-kanyang plato.

I examined the cake and its layered then back to Thalia and grinned. "Ang galing naman ng try mo, girl." I commented.

"Right! Kung hindi ako nagkakamali, 8 inches round ito. At kung bibilhin naman ito ay nasa halagang 1,500 php. Tama?" Andi guessed with a giggled.

Thalia nodded happily. "Howʼd you know that, huh?" she asked curiously.

I laughed. "Hahaha! Hindi lang lote at mga gastusin kayang sukatin ni Andi, girl! Engineer feels, goodness!" sagot ko bago sumubo nang cake na gawa niya.

Heaven naman nito! Ang sarap, goodness!

"Thalia, ang sarap. You should build your own cake shop? Or pastry?" Gon suggested.

Natuon dito ang aking mga mata habang ngumunguya.

"Right. This oneʼs delicious." Sie-baby seconded with a slight nod.

Tutok lang kami ni Andi sa pag-uusap ng magpi-pinsan.

"Hindi na! Haha! Nagpapagawa na din kasi si ate ng Café and for sure naman, makakagawa din siya ng mga cakes! Okay na ako sa try try mag-bake, hihi." sagot nito sa mga pinsan. "Wait, kuha akong drinks." paalam niya bigla bago bumalik sa kitchen, naiwan ulit kaming apat.

Susubo na sana muli ako ng cake nang mapansin ko na titig sa akin si Sie. "W-Why?" I asked, stammering.

He smiled mischievously as he took something inside his pocket. A handkerchief. And without a words, inilapit niya ang kamay niyang may hawak na panyo sa gilid ng aking labi at pinunasan!

I gulped.

And feeling frenzied!

Goodness. Bakit palagi na lang ganito amg tagpo naming dalawa?! But...kinikilig ako sa mga ginagawa niya, goodness!

"There," he said at inilayo na ang kamay sa mukha ko bago nagpatuloy sa pagkain ng cake niya habang nakangiti doon.

Balak ko pa sanang titigan ito nang mas matagal kaya lamang ay nadinig ko si Andi at Gon na biglaang nagkaroon ng topic upang may mapag-usapan!

"For real?" asked by Andi to Gon while smiling from ear to ear.

Eh?

Gon nodded and looked at her. "Yes. Totoong-totoo," sagot nito.

Ano kayang usapan nila? Kung ano man iyon, aba! Edi, mabuti naman at kinakausap na niya si Andi! Goodness. Iʼm happy for my bestfriend now. Best day ever ito~.

Sakto naman na bumalik na si Thalia. May dala na siyang mga shakes. Binigyan niya kaming apat. Pero bawat isa, iba ang flavor sa iba. Ang akin ay mango. Kay Sie ay melon. Kay Andi ay cherries yata or strawberry? Ewan. While kay Gon ay apple.

Parang gusto ko din ng apple pero mas masarap ang melon na na kay Siegfried, e. Hihi. Makahingi nga later!

"Enjoy, guys! Hihi." wika ni Thalia bago naupo, katabi ni Andi.

Nagpatuloy kami sa pag-uusap, kwentuhan at tawanan habang kumakain. Sʼyempre, dahil kj si Gon, siya lang hindi natawa---iniismiran lang kami!

Hindi nakaligtas sa aking mga mapupungay na mga mata ang pasimpleng bulungan nilang dalawa ni Andi then biglang tatawa nang mahina si Andi at siya naman ay ngingisi lang.

Mabilis mo naman palang makaka-close, e. Daming arte.

Hindi ko na lamang sila pinansin. Sakto namang pagbabalik ng aking atensyon sa aking sarili, biglang inalok ni Sie ang kanyang shake sa akin.

Inilapit niya sa akin ang melon shake niya. "Gusto mo?" alok niya.

Napatitig ako sa mga mata niya. "H-Huh?" wala sa sariling tanong ko.

He chuckled. "Kung gusto mo ba," pag-ulit niya.

"G-Gusto ng---"

He cut me off as he smirked. "Kung gusto mo ba...ako." he said.

My cheeks instantly flamed! Hala, ano bang mga banatang iyan? Nakakainis, kinikilig ako! Ma-pwera sʼyempre noong si Gon ang bumanat sa akin ng ganyan!

Noong sinabi niyang saʼyo na..ako. Pero ibinabalik niya ang milktea ko. Tapos ngayon naman si Siegfried, tinatanong kung gusto ko ba daw ng shake niya, idadagdag ang kung gusto mo ba...ako.

Goodness! Magpinsan nga sila!

Napansin niya yata ang pananahimik ko, kaya natawa siya. "Kidding, pft." bawi niya.

Pigil naman ang ngiti kong nagbaba ng tingin sa aking kinakain at tinusok-tusok iyon sabay subo nang pino.

"Iʼm serious, Alli. Here," sabi muli ni Sie kaya bumalik sa kanya ang aking mga mata. "Palit tayo,"

At dahil gusto ko din naman, ngumiti ako dito at tumango. "Mapilit ka, e. Sure. Hehe." sagot ko at inabot sa kanya ang mango shake ko, siya naman ay inabot sa akin ang melon shake niya.

Nag-cheers pa kami kunyari habang natatawa.

"Cheers~."

Parang wala kaming kasamang dalawa kung mag-usap, goodness.

"Aww...ang cute niyo kuya Sie at Alli! Bagay na bagay kayo together! Yieee!" Thalia suddenly teased us.

Dahil doon, biglaang nasamid si Gon!

Kita ko ang ginawang paghaplos ni Andi sa likod nito upang maibsan ang pagkasamid at alalang nakatingin kay Gon. "You okay?" she asked.

Gon nodded. "Yes, donʼt mind me. Hindi pa ako mamamatay."

Sie produce a mild chuckled. "Pft."

I found Sieʼs mild chuckle cute, reason why my lips turned grin.

Thalia giggled. "As well as you Gon and Andi, you two fit with one another. So adorable," she commented with twinkling eyes.

"Hindi naman masyado," sagot ni Andi, namumula pa ang mga pisngi.

Kinikilig siya.

We continued eating and chatting. Halo-halo na nga ang topics, e. May acads, sports, movies, and all. And mostly, ang central focus ng topic ay kay Sie-baby dahil kakauwi lang niya mula Spain.

Ako naman at si Gon ay todo-kinig sa mga tanong sa kanya ni Andi at Thalia. Ako, interesado sa mga bagay-bagay tungkol kay Sie, ewan ko lang si Gon.

Dahil napasarap ang kwentuhan namin at hindi naman na kami makakabalik pa sa UPLB, nagpasya kaming mag-stay na lang muna dito nina Thalia.

Lumipat kami sa living room at doon nagpatuloy sa usapan. Nagdala din si Thalia ng liquors para mas mahaba at mas masarap ang kwentuhan. Hindi naman kami umangal dahil medyo na-miss namin ni Andi ang taste ng alak.

"So, hanggang kailan ka dito kuya Siegfried?" tanong ni Thalia bago lumagok ng alak sa wineglass niya.

Dahil sa tanong niya natigil ako sa pagnguya ng orange at dahang-dahang napatitig sa mukha ni Sie. Gaya ni Gon, namumula na din ang kanyang mukha.

Bigla ay tumingin siya sa akin. "...'til I get married," he answered.

My heart beats in an abnormal way. My breath almost run off. And I even felt my handa are damn shaking a bit!

G-Gusto niya akong pakasalan?!

Just then, Gon consumed the last volume of his glass before stood in and looked at me with drunken eyes. "Uwi na tayo," yaya niya sa akin.

Napunta sa akin ang parehong mga mata nina Thalia at Andi. Kapwa mga nagtataka dahil sa biglaan nitong pag-anyaya sa aking umuwi!

Goodness. Hindi nga pala nila alam na nakatira kami sa iisang bahay ni Gon, but Sie knows!

I gulped and was ready to utter a word when suddenly Sie spoke.

"Gon, Andiʼs drunk. Maybe you should bring her home? Donʼt worry about Alloira. Alam ko naman na ang bahay niya kaya ako na maghahatid...kung okay lang?" he stated and glanced at me.

Kita ko ang pagkunot ng noo ni Gon dahil sa sinabi ni Sie. "No---I mean, ako naglabas sa kanya sa campus kaya... kaya ko nang ihatid siya. Sheʼs my responsibility afterall," sagot nito, batid talaga ang matinding pagtutol sa mga mata.

At dahil gusto ko din na ihatid ni Gon si Andi, at ihatid naman ako ni Sie, ngumiti ako kay Gon. "Oo nga, Gon! Hehe. Ikaw na muna maghatid kay Andi tsaka may dala naman siyang sasakyan, baka kapag nagmaneho siya ng lasing---maaksidente pa," I explained with persuasive manner.

Pumayag ka na! Kj!

"No---"

Thalia interfered. "Oo nga, kuya Gon. Look at her, oh..." gatong nito sa may nakakaawang tono sabay turo kay Andi na ngayon ay nakahilig na ang ulo sa headrest ng sofa at nakapikit ang mga mata.

Napatingin si Gon kay Andi. Ako naman ay napatingin kay Thalia dahil parang alam niya ang gusto kong mangyari ngayong gabi. She then winked at me. And I obliged to smile.

"Fine! Iuwi mo nang ligtas ang babaeng iyan, ah. Tss." pagpayag niya sa nais naming mangyari.

Tatlo na kami, e. Hihi.

Iyon nga ang nangyari. Siya ang nagmaneho ng sasakyan ni Andi at nauna na ding umalis. Nagpaalam naman kami saglit kay Thalia bago tuluyang sumakay sa sasakyan ko. Mabuti na lang inilapag ni Gon ang susi ng sasakyan kanina sa may table.

Kalagitnaan namin ng biyahe, nagsalita si Sie. "So, bodyguard mo pala ang pinsan ko?" simulang tanong niya.

Napako ang mga mata ko sa sideview niya. "A-Ah, ano...oo. Nasabi niya pala?" hiyang sabi ko.

He glanced at me for a sec with a smirk then back to the road. "Yeah. Nabanggit niya. Since when?" interested, he asked.

"Noong last time kasi, habang naglalakad ako patungo sa sasakyan ko, medyo madilim na din noon, may bigla na lang nagpakawala ng tingga sa kaniyang b-baril. Kaya right then, nagpasya ang parents ko na mag-hire ng bodyguard," kwento ko na may kasamang kilabot sa katawan nang sandaling maalala iyon.

"And it happened to be Daegon Trevor La Galliene..my cousin." sabi niya, parang nadismaya pa. "...sana pala ay ako na lang ang napili ng parents mo, haha!" biro niya.

Natitigan ko ang ginawa nitong pagatawa. Ang gwapo kasi masyado at sobrang manly. "Hehe. K-Kung pwede nga lang, e. Ang sungit kasi ni Gon." sumbong ko kaya mas lalo siyang natawa.

"Pft. Mabait naman siya. Trust me,"

I winced. "Talaga lang, huh?---By the way, pwede ko bang itanong kung bakit---I mean, kasi...naguguluhan ako. Nasabi niyang sa Harvard University siya nag-aral pero, bakit pumayag na..na bodyguard ko lang?" nahihiwagaan kong tanong.

He then produced an audibly smirked. "Itanong mo na lahat, huwag lang 'yon. Personal matter, Alli. And yeah, totoong sa Harvard University siya nag-aral...actually, lahat kaming magpi-pinsan." he shared at nakuha niya talaga ang aking atensyon.

"K-Kwento ka pa, Sie. Hehe. Mga about saʼyo," sabi ko, pigil na pigil ang ngiti.

He chuckled. "Donʼt worry. Sa mga susunod na araw, ku-kwentuhan kita." aniya.

My forehead creased. "W-What do you mean?"

Kasabay nang tanong kong iyon, biglaan niyang itinigil ang sasakyan sa tabing kalsada at humugot nang malalim na hininga.

Kumabg ang aking dibdib dahil sa aktong iyon. Pakiramdam ko din ay namamawis ang aking palad, iyong parang hindi mapakali dahil natatae na?! Huhu.

Napasinghap ako nang dahang-dahan niyang ituon ang kanyang mapupungay na mga mata sa akin.

Sie...

"Alloira," he called.

Wala sa sariling ngumiti ako nang alangan. "H-Huh? Ahm...ano? May sasabihin ka ba?" I asked with anticipation.

He then smiled reluctantly.

"Can I court you?"