ORLENE
Gising na ang diwa ko pero hindi ko pa iminumulat ang mga mata ko. Pinapakiramdam ko muna ang sarili ko at maging ang nasa paligid. Hindi ko alam kung andito pa rin ako sa loob ng stock room. Masyado pa rin kasing tahimik. Pakiramdam ko ay pagod pa rin ako at masakit pa rin ang katawan ko. Hinang-hina at hilong-hilo pa rin ako.
Unti-unti kong iminulat ang mga mata ko. Una ko agad na nakita ay ang nakakasilaw na ilaw sa kisame. Tapos ang puting tela na nagsisilbing kurtina na nasa paligid ko. Nakahiga rin ako sa parang malambot na hospital bed. Ibig sabihin ay wala na kami roon. Nakalabas na kami ng stock room. Medyo natuwa ako. Matapos kong mawalan ng ulirat ay wala na akong matandaan pa. Hindi ko na kasi talaga kinaya pa. Napaisip tuloy ako kung anong sumunod na mga nangyare at
